Besmettelijk enthousiasme: interview met de Gentse band Mayorga


Door

Archief

Herkenbare teksten en dromerige tonen, die combinatie leidde de band Mayorga naar de overwinning in 'De nieuwe lichting', de talentenjacht van Studio Brussel. Al zit de aanstekelijke podiumprésence van dit Gentse kwartet daar ook zeker voor iets tussen. "We zouden zelf graag naar onze shows komen kijken."

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 26/02/2023 – 12:34 door Hele­na Nop­pe­Lynn Dekeyser

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Dat May­or­ga een hechte band vormt, is een gerucht dat maar moeil­ijk te ontken­nen valt. Dat merken we ook wan­neer we het vier­tal spreken. Hele­na (zan­geres en gitaar), Char­line (gitaar, syn­the­siz­er en back­ing vocals), Trui (bas­gi­taar, bassyn­the­siz­er en back­ing vocals) en Sam (drum­mer) keu­ve­len er ent­hou­si­ast op los.

Pro­fi­ci­at met jul­lie over­win­ning in ‘De nieuwe licht­ing’. Hoe hebben jul­lie die gevierd?

“We hebben die echt op onze manier gevierd. We zijn pita gaan eten en dan zijn we in Gent nog op café geweest. Het was een gezel­lige avond, maar we zijn heel braaf gebleven en lagen vroeg in ons bed. We waren echt kapot van die hele week.” 

Wat hebben jul­lie meegenomen uit die hele ervar­ing?

“We hebben vooral ont­dekt dat we een goede bende zijn, we komen echt overeen. De ervar­ing was vrij kort, maar daarom niet min­der intens. Al dat spe­len, de logistiek, de vele uren in de auto. ‘De nieuwe licht­ing’ heeft ons duidelijk dichter bij elka­ar gebracht en dat ver­taalt zich ook naar de buiten­wereld. Het is gewoon leuk dat we het alle­maal samen kun­nen beleven, we voe­len dat we een match hebben.”

Hoe is het alle­maal begonnen voor May­or­ga? 

“Eigen­lijk kenden we elka­ar alle­maal al van het KASK in Gent. Je ziet iedereen daar bij bepaalde pro­jec­t­jes spe­len en komt elka­ar regel­matig tegen. Het is sowieso wel een kleine wereld. Zo zijn Hele­na en Char­line amper een jaar gele­den begonnen met de band. Nadi­en zijn Trui en Sam erbij gekomen.” 

“ ‘De nieuwe licht­ing’ heeft ons duidelijk dichter bij elka­ar gebracht”

“Ons eerste optre­den was in Bar­Broos in Gent, daar is zowat het startschot van May­or­ga gegeven. Het café stond toen echt stam­pvol. We had­den onze sin­gle ‘Week­end lover’ ook net uit­ge­bracht en iedereen was het num­mer echt aan het meeschree­uwen. Dat was pure waanzin.” 

Waar vin­den jul­lie zoal inspi­ratie voor jul­lie num­mers?

“Hele­na schri­jft de num­mers. De inspi­ratie komt dus vaak voort uit wat in haar lev­en gebeurt. Wan­neer ze een num­mer heeft geschreven, komt Hele­na naar de stu­dio met haar demo. Dan luis­teren we er samen naar, prat­en we erover en dan wordt het gaan­deweg een echt num­mer. Die gesprekken werken trouwens vaak ther­a­peutisch. Het num­mer ‘Girl­crush’ is dan weer ontstaan door op café te gaan. We zeggen nu niet dat we alti­jd op café trekken voor inspi­ratie, maar de gesprekken die daar ontstaan, kun­nen wel helpen.” 

Wat maakt jul­lie uniek bin­nen het Bel­gis­che muziekland­schap? 

“Eerst en vooral is onze muziek echt een unieke mix tussen dromerige ele­menten en herken­bare oor­wurm­p­jes. Hoe Hele­na dan ook nog eens op het podi­um staat, dat doet echt nie­mand haar na. Als je naar haar kijkt en haar unieke stem hoort, kan je niet anders dan mee­gaan in haar ver­haal. Ze speelt met zoveel over­tuig­ing, zon­der erover na te denken. Wij hak­en daar als ban­dle­den dan ook automa­tisch op in en zo hebben we veel plezi­er op het podi­um. Eigen­lijk zouden we zelf graag naar onze shows komen kijken.”

Willen jul­lie een bepaalde bood­schap bren­gen met jul­lie muziek?

“We willen vooral een herken­baar ver­haal bren­gen. Mensen kun­nen zo hun eigen invulling geven aan onze lied­jes en daar ste­un uit halen. De bood­schap die we ook willen meegeven aan jonge meis­jes, is dat je als vrouw wel degelijk muzikante kan wor­den. Vrouwelijke arti­esten zijn dan ook aan een opmars bezig. Zo is Hele­na bijvoor­beeld de eerste vrouw die is afges­tudeerd in gitaar aan het KASK en is Char­line de enige vrouwelijke pro­duc­er in haar klas.” 

“Zoals Hele­na op het podi­um staat, dat doet echt nie­mand haar na”

Wat hopen jul­lie in de toekomst nog te bereiken? Dromen jul­lie al eens van het buiten­land? 

“We willen eerst proberen hier in Bel­gië op te klim­men. Dan zien we wel wat de gren­zen doen. Onze muziek mag dan wel dromerig klinken, we bli­jven toch graag met bei­de voeten op de grond. Begin­nen vliegen, daar hebben wij of onze dromen absolu­ut geen baat bij.”

En wat met samen­werkin­gen?

“We willen eerst nog even ons eigen ding doen. Soms komen er wel bericht­en bin­nen. Zo hebben we aan Bey­on­cé gevraagd om vol­gende maand eens terug te bellen als ze in Bel­gië is. Nu is het te druk (lacht).” 

Als jul­lie niet voor muziek had­den gekozen, welk car­rièrepad waren jul­lie dan inges­la­gen? 

Trui: “Als ik niet voor muziek had gekozen, was ik nu patholoog gewor­den.” 

Char­line: “Dat wist ik niet. Mijn twee opties waren psy­chi­ater of patholoog, we had­den elka­ar dus sowieso gevon­den (lacht).” 

Hele­na: “In de lagere school had ik twee hob­by’s: muziek en bas­ket­bal. Met die laat­ste ben ik uitein­delijk gestopt, anders had ik het nu miss­chien tot de wereld­top geschopt in het bas­ket­bal.” 

Sam: “Geen idee, ik ben al zo lang met muziek bezig dat ik niets anders gewend ben. Wel heb ik in een ver verleden humane weten­schap­pen ges­tudeerd. Dat vond ik alti­jd heel inter­es­sant, dus miss­chien had ik wel iets met mensen gedaan. Maar geef mij toch maar muziek. Dat is eigen­lijk ook met mensen.” 

Is er nog een laat­ste bood­schap die jul­lie graag meegeven aan de lez­er? 

“Live laugh love!” 


Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *