“De positie van de hond en de kat binnen het gezin is vergelijkbaar met die van een kind”

Welke dieren zijn welkom in jul­lie dieren­klin­iek? 

“De afdel­ing waar ik actief ben, ‘kleine huis­dieren’, is ingericht om hon­den en kat­ten te behan­de­len. Daar­naast hebben we nog een afzon­der­lijke afdel­ing ‘bij­zon­dere dieren’ die zich focust op kleine knaagdieren en koni­j­nen. Die passeren soms ook eens bij onze afdel­ing in ver­band met onder­zoek.”

Hoe is de werk­ing van de dieren­klin­iek geor­gan­iseerd?

“We zijn een doorver­wi­jsklin­iek. We van­gen vooral hon­den en kat­ten op waar­van de dier­e­narts niet weet wat er aan de hand is of niet over de mogelijkhe­den beschikt om verder onder­zoek te doen. In dat geval kan het dier hier terecht om door een spe­cial­ist te wor­den geholpen.”

“Hoeveel we kun­nen doen hangt spi­jtig genoeg ook af van wat het baas­je kan betal­en”

“We hebben bin­nen onze klin­iek spe­cial­is­ten bin­nen dis­ci­plines als car­di­olo­gie, neu­rolo­gie, der­ma­tolo­gie, anes­the­sie en beeld­vorm­ing. De organ­isatie van de klin­iek is vergelijk­baarder met een zieken­huis dan met een reg­uliere dier­e­narts, die dik­wi­jls alles door elka­ar gaat doen. We hebben ook een spoed­di­enst.”

Waarin ver­schilt dier­ge­neeskunde van geneeskunde voor mensen?

“Er zijn veel gelijkenis­sen, maar in de dieren­ge­neeskunde is er nog steeds min­der mogelijk. Vooral op vlak van kleine huis­dieren doen we al veel van de behan­delin­gen die ook bij mensen gedaan wor­den. We doen bijvoor­beeld endo­scopieën, steken pace­mak­ers en cor­rigeren aange­boren har­taan­doenin­gen. Hoeveel we kun­nen doen hangt spi­jtig genoeg ook af van wat het baas­je kan betal­en. Er zijn een aan­tal behan­delin­gen die soms gewoon te duur zijn. Bij mensen betaalt de ziek­tev­erzek­er­ing een groot deel van de behan­del­ing, maar bij dieren is dat niet zo.”

“Omdat de posi­tie van de hond en kat bin­nen het gezin voor veel mensen vergelijk­baar is met die van een kind, willen ze daar dan ook heel ver voor gaan. Chemother­a­pie wordt bijvoor­beeld steeds vak­er over­wogen wan­neer we bij een dier kanker ont­dekken.”

Kan iedereen zomaar terecht in de dieren­klin­iek?

“In principe kan iedereen hier terecht, maar omdat we werken met spe­cial­is­ten gaat dit gepaard met duur­dere con­sul­tatiepri­jzen dan bij de gemid­delde dier­e­narts. Daar­naast hebben we ook een drukke agen­da, waar­door we vaak patiën­ten naar hun eigen dier­e­narts moeten doorver­wi­jzen als het gaat om een een­voudi­ger prob­leem. Iedereen is welkom, als er plaats is bin­nen onze plan­ning. Wel heeft de grote meerder­heid van de mensen een eigen, vaste dier­e­narts voor rou­tine­matige zak­en, maar komen ze bij ons terecht als er iets spe­ci­aals aan de hand is. Wan­neer er opvol­ging nodig is, gaan mensen vaak naar die eigen dier­e­narts, omdat die per­soon dichter­bij staat. Maar we hebben ook eige­naars die voor alles naar hier komen.” 

Wat is het onder­scheid tussen deze dieren­klin­iek en andere dieren­klin­ieken? 

“Klin­ieken met een exper­tise in kleine huis­dieren wor­den steeds gespe­cialiseerder en meer uit­ge­s­plitst, maar van­daag is het nog steeds een zeldza­amheid. Daar­naast com­bineren we onze klin­iekac­tiviteit­en met onder­wi­js. Dat betekent dat stu­den­ten ook de kans moeten kri­j­gen om met de eige­naars te spreken en om lichamelijke onder­zoeken uit te voeren. Hier­door duren con­sul­taties in onze klin­iek gemid­deld langer dan in een privék­lin­iek, maar deze com­bi­natie maakt ons net inter­es­sant. Tij­dens con­sul­taties kun­nen we klin­isch werk com­bineren met de oplei­d­ing van nieuwe dier­e­nart­sen.”

“Onze werk­ing is voordelig, omdat we voor bij­na alle dis­ci­plines hooggeschoolde mensen met ver­schil­lende exper­tis­es hebben die onder­ling samen­werken. Het klin­is­che werk kan soms gecom­bi­neerd wor­den met onder­zoek als er toestem­ming is van de eige­naar. Veel van deze aspecten vind je niet terug in de meeste dieren­klin­ieken.”

Zou je miss­chien iets kun­nen vertellen over het onder­zoek dat momenteel bij jul­lie loopt? 

“Bin­nen de vak­groep kleine huis­dieren zijn we momenteel met ongeveer hon­derd per­son­eel­sle­den. We voeren vooral onder­zoek rond gezond­hei­dss­creen­ing, nieron­der­zoek en hor­monale ziek­tes. We hebben ook een onder­zoek lopen naar antibi­oticumge­bruik bij kleine huis­dieren. Dat is een belan­grijk the­ma bin­nen zow­el de geneeskunde als dier­ge­neeskunde. Wat chirur­gisch onder­zoek betre­ft, zijn we bezig met pro­jecten rond oncolo­gie, die nagaan hoe we tumoren vroeger kun­nen opsporen en hoe beter op zoek te gaan naar uitza­ai­in­gen.”

“Ik haal het meeste vol­doen­ing uit uitda­gende patiën­ten”

“De meeste mensen die bij ons onder­zoek doen, houden zich vooral bezig met klin­isch onder­zoek en min­der met fun­da­menteel onder­zoek. Bij klin­isch onder­zoek vertrek je echt vanu­it de patiënt. Er zijn uit­zon­derin­gen, maar meestal werken we met dieren bin­nen de klin­iek. Bij hen nemen we dan bijvoor­beeld een extra bloed­staal af. Zo zijn we in staat om meer infor­matie te verza­me­len.”

Wat is het meest bij­zon­dere dat u al in uw tijd bij de dieren­klin­iek hebt meege­maakt? 

“Ik heb niet echt één voor­beeld. Ik haal vooral vol­doen­ing uit de uitda­gende patiën­ten. Dat zijn de dieren waar je jezelf eerst niet veel raad mee weet, waar­na de puzzel­stuk­jes uitein­delijk volledig in elka­ar vallen. Dan gaat iedereen − inclusief het dier − met een tevre­den gevoel naar buiten.”