De volledig objectieve en totaal niet pseudowetenschappelijke wereld van Incels


Door

Archief

Schamperlab is de rubriek waarin om de vier weken een nieuw wetenschappelijk onderzoek verschijnt. En een nieuw academisch jaar betekent een nieuwe kans om te laten zien dat Schamperlab de wetenschap zeer serieus neemt. Vandaar deze week één van 's werelds meest gerespecteerde wetenschappelijke disciplines: frenologie.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 22/09/2019 – 21:38 door Daan Van Cauwen­bergePi­eter Beirens

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Het is alti­jd vreemd wan­neer een mening die op het eerste gezicht vol­sla­gen onnozel lijkt, plots door een enorme hoeveel­heid mensen als waarheid aan­vaard wordt. Zo is er bijvoor­beeld sinds kort een opkomende inter­na­tionale poli­tieke groeper­ing die zichzelf ‘incels’ noemt, een let­ter­greep­wo­ord dat staat voor invol­un­tary celi­bate (onvri­jwillig celi­batair, Vert.). Deze incels zijn door­gaans jonge, witte man­nen. Zij geloven dat de staat hun relaties of toch min­stens seks zou moeten ver­schaf­fen, aangezien vrouwen niet met hen naar bed willen. Een ander voor­beeld is frenolo­gie, een pseudoweten­schap­pelijke dis­ci­pline uit de eerste helft van de 19de eeuw die stelt dat men aan de hand van de vorm van een schedel een hele hoop psy­chol­o­gis­che ‘feit­en’ kan aflei­den.

Aangezien wij, zoals iedere doorgewin­ter­de onder­zoek­er, dol zijn op onnozel­he­den, wer­den we uit­er­aard met vreugde vervuld toen bleek dat er een liefde­skind bestaat tussen de frenolo­gie en incels. Een duidelijk teken dat de jeugd toch geeft om onze oude Europese tra­di­ties. Dus besloten we onze beste schedel­metin­gen boven te halen en de incelthe­o­rieën te testen.

Freno(n)logisch

Vooraf­gaand aan het bek­end­mak­en van de resul­tat­en van het exper­i­ment is het belan­grijk dat we een beet­je duid­ing geven bij wat frenolo­gie pre­cies is, en hoe het van­daag de dag door incels gebruikt wordt.

Frenolo­gie was een pop­u­laire weten­schap­pelijke dis­ci­pline in het begin van de 19e eeuw. De inter­esse in de vorm van schedels ontstond uit de (cor­recte) real­isatie dat de func­ties die men klassiek toeschri­jft aan ‘de geest’ zich eigen­lijk in het brein bevon­den en dat ver­schil­lende delen van het brein gelinkt zijn aan telkens andere func­ties. Hier­aan werd de foutieve aan­name gekop­peld dat de vorm van het brein ons daarom iets moet kun­nen vertellen over iemands per­soon­lijkheid of intel­li­gen­tie. Lat­er in diezelfde eeuw con­cludeer­den de meeste weten­schap­pers echter al dat frenolo­gie een pseudoweten­schap was, aangezien een groeiende hoeveel­heid data aan­toonde dat de vorm van de schedel geen enkele impact had op bepaalde func­ties van het brein en de frenolo­gen zelf over niets een con­sen­sus von­den.

Fedora-terrorisme

De incel-beweg­ing ontstond op online fora in de jaren 90 met mensen die het gevoel had­den dat ze geen relatie kon­den hebben. Ze gaven elka­ar dan tips en ste­un op diezelfde fora. Ondanks deze goede bedoelin­gen begonnen enkele mensen op deze fora hun sek­suele frus­traties om te zetten in een vreemde nieuwe poli­tieke ide­olo­gie. Deze incels geloof­den dat iemands aantrekke­lijkheid een objec­tief meet­bare en biol­o­gisch bepaalde eigen­schap is. Die aantrekke­lijkheid kun je bij iedere per­soon weergeven op een schaal van één op tien, een schaal die zij het ‘deciel’ noe­men. Incels geloven dat vrouwen enkel seks willen met zo veel mogelijk man­nen die een zo hoog mogelijke score hebben en dat daar­door de ‘lagere’ man­nen geen part­ners vin­den. Die laag­ste man­nen wor­den zo incels.

Incels geloven dat de staat hun relaties of toch min­stens seks zou moeten ver­schaf­fen, aangezien vrouwen niet met hen naar bed willen.

Incels vertrekken vanu­it deze erg patri­ar­chale en sek­sis­tis­che pre­misse om een grote var­iëteit aan den­i­gr­erende en vaak zelfs racis­tis­che claims te mak­en. Zo bew­eren ze dat fem­i­nisme het kwaad zelf is, omdat vrouwen, of in de incel-taal: ‘femoids’, daar­door geen seks meer hebben met ‘man­nen van hun cijfer’ en dat zwarte mensen door hun ras sowieso een lagere score halen. 

Maar cen­traal in hun ide­olo­gie staat de claim dat iemands score op het deciel zow­el objec­tief te bepalen als biol­o­gisch vast­gelegd is. En hier komt frenolo­gie weer in het spel. Incels geloven dat iemands schoonheid vri­jwel uit­slui­tend bepaald wordt door de schedel. Dit is dus een twist die zij geven aan de klassieke fre­nol­o­gis­che the­o­rie, waarin psy­chol­o­gis­che eigen­schap­pen wer­den toegeschreven op basis van de vorm van het skelet. Een incel gelooft dus dat zak­en als gedrag, hygiëne, karak­ter, kled­ing en zelfs toe­val van geen belang zijn als het gaat over aantrekke­lijkheid. It’s all about the bones.

My Skull is Better than Yours

Het belang van de schedel­struc­tu­ur is een zeer breed uitge­dok­terd sys­teem in de incel-gemeen­schap. Elk ken­merk dat een schedel kan hebben wordt op hun fora beo­ordeeld op aantrekke­lijkheid. Enkele voor­beelden zijn: de grootte van het voorhoofd, de aan­wezigheid van een wenkbrauw­boog op het hoofd en een fenomeen dat de ‘mid­face ratio’ genoemd wordt, ofwel de afs­tand tussen de ogen en de lip­pen gedeeld door de afs­tand tussen de pupillen.

Scham­perredac­teurs ver­di­enen duidelijk een plaat­sje op de ‘Most Attrac­tive Peo­ple of 2019′-lijst.

Zo besloten we met een arse­naal aan gesto­orde, nauwelijks con­sis­tente ideeën over schoonheid en een goede por­tie zel­frel­a­tiver­ing een exper­i­ment te onderne­men en enkele leden van Scham­per bloot te stellen aan de the­o­rieën van de incels. We wilden meer bepaald de validiteit van al die mod­erne frenolo­gie eens testen door onze eigen aantrekke­lijkheid te meten ten opzichte van alge­meen aan­vaarde hot­ties. Onze bek­ende kop­pen waren Tom Hol­land, Gal Gadot en Mar­got Rob­bie, maar omdat Hol­ly­wood niet alle mooie kop­pen kan bezit­ten hebben we Vlaams fenomeen en inter­na­tion­aal sekssym­bool Dries Van Lan­gen­hove er ook maar bijgenomen.

Op basis van een (naar onze mening iets te lang) onder­zoek op ver­schei­dene incel-fora von­den we de acht meest voorkomende schedelvereis­ten, waarmee we onszelf en onze geliefde bek­ende mede­mens op elk detail beo­ordeelden om tot een defin­i­tieve score te komen. Deze score op tien, of het weinigzeggende deciel, bepaalt waar wij staan op het spec­trum, dat bestaat uit de ‘Chad’, de ‘normie’ en de ware ‘incel’. De Chad, de gehate vijand van de incel, die met zijn superieure uiter­lijk onver­mi­jdelijk elke vrouw die het aan­durft zijn blik te trot­seren weet te ver­sieren. De normie wordt ook geteis­terd door de Chad maar weigert toch de ware aard van de wereld, of toch de waan­wereld van de para­noïde incel, te erken­nen. Naast die twee per­son­ages is er natu­urlijk nog de incel zelf. 

Dries Van Lan­gen­hove, toch wel één van Vlaan­derens bek­end­ste sek­si­co­nen, was zelfs maar één punt ver­wi­jderd van een Incel-sta­tus.

Onze oplucht­ing was enorm toen bleek dat zow­el tussen de Scham­perleden als tussen onze bek­ende vrien­den zich geen enkele incel had weten bin­nensmokke­len. De meesten van ons zijn gewone ‘normies’, maar blijk­baar bevin­den er zich ook twee rasechte ‘Chads’ in ons mid­den. Opval­len­der is echter dat de schedels van mensen als Gal Gadot en Tom Hol­land zeer mid­del­matig bleken te zijn. Dries Van Lan­gen­hove, toch wel één van Vlaan­derens bek­end­ste sek­si­co­nen, was zelfs maar één schamel pun­t­je ver­wi­jderd van een incel-sta­tus.

Wij zien alvast slechts twee mogelijke con­clusies: ofwel is frenolo­gie nog alti­jd een pseudoweten­schap, die nu gebruikt wordt door een leg­er incels, ofwel ver­di­enen Scham­perredac­teurs een plaat­sje op de ‘Most Attrac­tive Peo­ple of 2019′-lijst.


Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *