Hoe een exotische drug de wereld verovert


Door

Archief

Brains, the last frontier. Na enkele millennia hebben we eindelijk het gevoel onze planeet een beetje te kennen en richten we onze blik naar de ruimte. Enkelingen kijken echter naar zichzelf en denken dat het eens tijd is hun eigen geest te verkennen. Voor hen geen ruimteschepen, maar brouwseltjes zoals ayahuasca.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 30/04/2018 – 8:19 door Luna Nys­Daan Van Cauwen­berge

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Ze noe­men zichzelf psy­cho­naut­en, mensen die als een astro­naut hun eigen geest beter willen leren ken­nen. En wat is daar nu beter voor dan een ille­gaal planten­sap­je? Dan rest enkel de vraag welk brouwsel je het best drinkt als je eens wil cruisen in je eigen geest. Psy­cho­naut­en in Gesprek wil het taboe rond het gebruik van psy­che­delis­che mid­de­len op een ver­ant­wo­orde manier tegen­gaan. Deze maand op het pro­gram­ma: ayahuas­ca, de Mil­len­ni­um Fal­con onder de psy­che­delis­che drugs.

Remmen los

Ayahuas­ca is nu niet meteen de meest gek­ende drug, dus het is miss­chien gepast even uit te leggen wat dit Lati­jns-Amerikaans brouwselt­je pre­cies bevat en waarom het psy­cho­naut­en ertoe aangetrokken wor­den. Ayahuas­ca, of één van de hon­der­den syn­on­iemen waaron­der het gek­end is bij de inheemse stam­men, is een verza­mel­naam voor een groep brouwsels die om religieuze rede­nen gedronken wor­den door de inheemse volk­eren van het Ama­zonewoud. We zeggen ‘verza­mel­ing’, want er is niet slechts één manier om de drank te berei­den. Ondanks die ver­schei­den­heid aan berei­d­ingswi­jzen bli­jven de twee dom­i­nante ingrediën­ten van het goed­je alti­jd dezelfde: monoamine-oxi­daserem­mers en alka­loïdes.

Onder monoamine-oxi­dase (MAO) ver­staat men een groep enzy­men die ver­ant­wo­ordelijk zijn voor de afbraak van monoami­nen, zoals adren­a­line of dopamine, en zo een belan­grijke rol bij onze stem­min­gen en lichaam­scon­t­role spe­len. Alka­loïdes zijn dan weer giftige stof­fen die soms voorkomen in planten als een natu­urlijk afweer­mech­a­nisme. Ze rea­geren sterk met basen in het menselijke lichaam en kun­nen zo psy­choac­tieve eigen­schap­pen voort­bren­gen. Aangezien deze hal­lu­ci­nan­ten niet zo zeldza­am zijn in de natu­ur, is ons lichaam vrij goed bestand tegen de stof­fen en wor­den ze meestal prob­leem­loos uit onze bloed­baan gezuiverd. Door de MAO-rem­mer in het brouwsel is de stof echter in staat om zich via ons bloed naar onze herse­nen te begeven, zon­der te wor­den afge­bro­ken.

Ook celebri­ties zijn grote fans van het planten­goed­je

Na deze erg weten­schap­pelijke uit­leg zullen de effecten wel érg pseudoweten­schap­pelijk klinken, maar als je aan een gebruik­er vraagt hoe het voelt om de drank in te nemen, is hij meestal enkel in staat om dit in spir­ituele ter­men uit te drukken. De drank lei­dt tot ‘spir­ituele rev­e­laties’. Gebruik­ers bew­eren zichzelf en het uni­ver­sum plots beter te begri­jpen. Onder­zoek wijst ook uit dat deze con­sump­tie lang­bli­jvende posi­tieve effecten kan hebben op iemands lev­en. Min­der posi­tief zijn dan weer som­mige neven­ef­fecten, waaron­der hevige diar­ree en kot­saan­vallen. De stof­fen zouden nochtans niet ver­slavend zijn en op lange ter­mi­jn zijn er weinig negatieve gevol­gen bek­end. Excessieve inname kan wel lei­den tot aller­lei psy­chol­o­gis­che aan­doenin­gen en, indi­en het brouwsel slecht wordt gemengd, zelfs de dood tot gevolg hebben.

Sjamanen in Gent

Voor­gaande uit­leg was dan wel erg tech­nisch, in de prak­tijk is het alle­maal heel natu­urlijk. Het hoofdbe­stand­deel van ayahuas­ca is de Ban­is­te­ri­op­sis caapi, een soort liaan die veel DMT bevat, een type alka­loïde. Die wordt dan gecom­bi­neerd met een andere plant die de MAO-rem­mer voort­brengt. Ayahuas­ca speelt een uiterst belan­grijke rol in de reli­gies van veel Lati­jns-Amerikaanse stam­men in het regen­woud. Zij zien het psy­che­delis­che drankje als de meest heilige van al hun sacra­menten. Het is eens iets anders dan een gedroogd stuk brood dat je laat smelten op je tong. Het toe­di­enen en mak­en van ayahuas­ca staat van­daar ook vaak onder het strik­te toezicht van sja­ma­nen, de priesterk­lasse in deze reli­gies, die ook fun­geren als plaatsver­van­gende Wal­ter White. Veel sja­ma­nen hebben hun eigen recepten en voe­gen nog andere stof­fen toe, zoals tabak en cannabis, omdat ze hier­mee de effecten van de drank zouden kun­nen manip­uleren. 

In Brazil­ië zijn er verder een hoop heden­daagse sek­tes en cul­ten gecen­treerd rond ayahuas­ca. Het bek­end­ste voor­beeld hier­van is San­to Daime. Deze sek­tes com­bineren meestal de tra­di­tionele inheemse reli­gies met een vorm van het chris­ten­dom. De pop­u­lar­iteit beperkt zich niet tot reli­gies; ook veel celebri­ties, onder wie de bek­ende schri­jf­ster Isabel Allende en de zanger Sting, zijn grote fans van de effecten van het planten­goed­je.

“Het haalt je ver­bor­gen vaardighe­den naar boven” 

Onder­tussen heeft het brouwsel ook de oceaan overgesto­ken. San­to Daime heeft enkele kerken in Ned­er­land en steeds meer Euro­pea­nen lat­en zich over­tu­igen om het een kans te geven. Op de bijeenkomst van Psy­cho­naut­en in Gesprek die we bij­wo­nen in NEST leren we Sven ken­nen, een jonge­man die zich intussen vijf jaar bezighoudt met brouwsels men­gen uit entheo­gene stof­fen en zichzelf dus sja­maan noemt. Hier is hij echter geen priester, maar iemand die de sub­stantie zelf kan mak­en en anderen helpt bij de inname ervan. Hij legt ons uit waar de inter­esse hier in Europa vol­gens hem van­daan komt: “De plant haalt je ver­bor­gen vaardighe­den naar boven. Er zijn zo veel mogelijkhe­den van­daag de dag en op deze manier kun­nen die beter tot uit­ing komen. Bij mij is dat bijvoor­beeld kun­st – ik kan er beter door schilderen – maar bij anderen kan dat beter fit­nessen zijn, dat maakt alle­maal niet uit.”

Synchroniciteit

Wan­neer we vra­gen hoe mensen pre­cies in de wereld van ayahuas­ca beland zijn, kri­j­gen we meestal het antwo­ord dat velen met de drug in con­tact kwa­men op een moment in hun lev­en waarop ze erg diep zat­en. Een begrip dat ze hier aan linken is ‘syn­chroniciteit’. Sven legt ons uit wat daarmee bedoeld wordt: “Syn­chroniciteit­en zijn toe­val­lighe­den die niet echt toe­val­lig zijn. Ik ben hier bijvoor­beeld toe­val­lig bin­nen ger­aakt via een vriend, en anderen hebben heel soort­gelijke ver­halen. Met ‘syn­chroniciteit’ stellen we de toe­val­ligheid van alle willekeurige gebeurtenis­sen die ons tot hier gebracht hebben in vraag.” Of zoals Mas­ter Ugwe het zegt in ‘Kung­fu Pan­da’: “Toe­val bestaat niet.”

Arno is een stu­dent psy­cholo­gie die het mid­del al in ver­schil­lende con­tex­ten gebruikt heeft. Hij zegt dat het zijn lev­en ingri­jpend veran­derd heeft. “Toen ik voor de eerste keer ayahuas­ca nam, zat ik erg diep. Mijn moed­er was net gestor­ven. Ik ging heel vaak uit, dronk erg veel en om eerlijk te zijn had ik een heel egoïstis­che kijk op de wereld. Door ayahuas­ca ben ik anders naar de wereld begin­nen kijken. Ik wil nu zorg dra­gen voor andere mensen. Als ik het neem, brengt het soms gevoe­lens naar boven waar­van ik niet wist dat ik ze had weggesto­ken, dat werkt erg zuiv­erend.”

“Door ayahuas­ca ben ik anders naar de wereld begin­nen kijken”

Ook van Sarah, mama van vier kinderen en organ­is­tor van soort­gelijke even­e­menten in Ned­er­land, kri­j­gen we enkel lovende woor­den te horen: “Na de geboorte van mijn laat­ste kind werd ik plots erg ziek en ging ik op zoek naar iets dat mijn lev­en weer dragelijk kon mak­en. Nadat ik tot de con­clusie kwam dat med­i­tatie voor mij niet genoeg was, las ik toe­val­lig iets over ayahuas­ca.” Zo vertelt ze ons ook dat ze tij­dens haar eerste ‘reis’ (de term die ze gebruikt voor het gevoel na de inname) acht uur heeft moeten brak­en, maar dat daar­bij telkens het gevoel had dat er slechte gevoe­lens mee naar buiten kwa­men. “Mijn eerste reizen gin­gen vooral gepaard met gevoe­lens van ver­dri­et en angst, tot ik er uitein­delijk een ver­lossend gevoel van kreeg.” 

Do(n’t) try this at home

De organ­isator, V., ver­duidelijkt waar Psy­cho­naut­en in Gesprek eigen­lijk voor staat: “Eerst en vooral willen we een com­mu­ni­ty van psy­cho­naut­en vor­men waar je gelijkgezin­den kan ont­moeten en alles psy­che­del­i­ca-gere­la­teerd kan bespreken. Daar­naast willen we ook een pro­duc­tieve dialoog aan­gaan met de maatschap­pij om het ver­ant­wo­ordelijke gebruik van psy­che­del­i­ca te des­tig­ma­tis­eren.” Na al deze lovende reac­ties zou je bij­na ver­geten dat drugs in feite ille­gaal zijn in Bel­gië. V. legt ons uit hoe psy­cho­naut­en hier­mee omgaan: “Wat wij hier doen is niet ille­gaal, het is niet dat wij samen drugs gaan nemen, of zo. Wij organ­is­eren deze infor­matieav­on­den om een taboe te kun­nen door­breken en om mensen infor­matie te ver­schaf­fen over het cor­recte gebruik van psy­che­del­i­ca, want velen weten niet goed hoe ze die op een veilige manier kun­nen gebruiken. Dat is gevaar­lijk.” Dat taboe is echter nog alti­jd sterk aan­wezig in de maatschap­pij. “Hier­door wens ik nog alti­jd anon­iem te bli­jven. Zek­er omdat ik bin­nenko­rt op zoek ga naar werk. Ook mijn oud­ers weten hier hele­maal niets van af. De meeste mensen zijn nog niet zo open-mind­ed als het aankomt op het gebruik van psy­che­delis­che sub­stanties, zelfs als dat gebeurt op een volledig ver­ant­wo­orde manier.”

Ayahuas­ca zelf is ille­gaal in Bel­gië, maar alle ingrediën­ten die je nodig hebt zijn vol­strekt legaal en, zoals de aan­wezige gebruik­ers ons vertellen, kun je ze zelfs bestellen op het inter­net. De enige ille­gale stof zijn de alka­loïdes, maar aangezien die zo vaak voorkomen, zijn de planten die ze bevat­ten niet ille­gaal en vaak erg makke­lijk te verkri­j­gen. We mogen echter niet ver­geten dat iedereen een andere psy­chol­o­gis­che con­sti­tu­tie heeft. Dit is de aange­boren en ver­wor­ven geestelijke en fysieke gesteld­heid van een per­soon. Indi­en iemand een psy­chol­o­gis­che con­sti­tu­tie heeft die slecht reageert op de ervar­ing, kan het flink mis­gaan. Het zou dan kun­nen lei­den tot chizofre­nie of het sero­toni­nesyn­d­room, een plaag van panis­che ang­sten waar­bij je de con­t­role ver­li­est. Verder is er relatief weinig onder­zoek gedaan naar het mid­del, en zijn de exacte gevold­en nog onduidelijk. 


Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *