“Ik kijk met lede ogen naar afgezette autosnelwegen of bungelende stropoppen”


Door

Archief

De Groene Kring verzamelt jonge land- en tuinbouwers in heel Vlaanderen onder een vlag. De boerenvereniging heeft ook een afdeling aan UGent. "Wij willen maatschappelijke aandacht vragen voor onze uitdagingen, maar op een constructieve manier."

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 16/04/2023 – 11:26 door Dries Blon­trock

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Zelf is Bram Van Hecke geen boer. Als nation­aal voorzit­ter van de Groene Kring brengt hij zijn dagen vak­er door aan een bureau dan op het veld of in de stal. “Maar als het past in het week­end, help ik wel met de koeien op het land­bouwbedri­jf van mijn oud­ers melken.”

Waar houdt de Groene Kring zich mee bezig?

“Het lijkt alsof we enkel beto­gen, maar we zijn een beweg­ing voor jon­geren met een hart voor land- en tuin­bouw. Alles samen tellen we ongeveer 4.000 leden. In Gent staat ons lede­naan­tal dit jaar op 48. Dat zijn stu­den­ten die geïn­ter­esseerd zijn in land­bouw. Veel boeren zal je niet vin­den in het cen­trum van Gent.”

“Het stik­stof­plan is een stap vooruit, maar wij had­den liev­er een totaalaan­pak gezien”

“We doen wat een jeugdhuis doet, maar dan spec­i­fiek voor jon­geren in de land- en tuin­bouw. Dat gaat van feesten tot bedri­jfs­be­zoeken. Zo organ­iseert het lokale gewest in Brecht een fiet­stocht waarop ze een kar­ret­je met wat pin­ten langs land­bouwbedri­jven trekt. We voorzien heel wat oplei­din­gen en zijn de spreek­buis voor jonge boeren. Wij over­leggen met alle par­ti­jen, behalve Vlaams Belang en PVDA. Als het nodig is, voeren we ook actie.”

Jonge land­bouw­ers spe­len vaak een hoof­drol in maatschap­pelijke dis­cussies, vooral in het debat over stik­stof. Wordt hun stem vol­doende geho­ord?

“We wor­den wel geho­ord, maar het prob­leem is dat de daden ont­breken. Ik zie alle poli­tieke par­ti­jen, van extreem­links tot extreem­rechts, het belang van jonge boeren bek­lem­to­nen. Blij dat te horen, maar we mis­sen beleid waarmee we milieu- en kli­maat­doel­stellin­gen kun­nen halen en tegelijk een leef­baar bedri­jf kun­nen uit­bat­en. Het zijn vaak holle woor­den. Aan het eind van de rit telt voor ons dat we per­spec­tief kri­j­gen. Dat mis­sen we van­daag.”

De Groene Kring juicht toe dat in het nieuwe stik­sto­fakko­ord “een aanzet tot per­spec­tief” is opgenomen. Zijn jul­lie voorzichtig tevre­den met het akko­ord?

“Voorzichtig tevre­den zijn we niet. Het is een stap vooruit, maar wij had­den liev­er een totaalaan­pak gezien die verder vooruitk­ijkt en per­spec­tief biedt. We zien enkele aanzetten die het per­spec­tief kun­nen ver­beteren. Voor ons betekent per­spec­tief dat wie mor­gen een land­bouwbedri­jf overneemt, weet dat die daarmee een inkomen kan ver­di­enen. Natu­urlijk speelt de markt ook een rol en kan je die nooit garan­deren, maar van­daag zien we dat er zó weinig mogelijkhe­den zijn dat er nog nauwelijks mensen instap­pen.”

“De over­heid heeft met dat akko­ord per­spec­tief gegeven tot 2030, in het beste geval. Of toch een aanzet ertoe. Een jonge boer vertelde mij echter onlangs dat hij moet lenen met een ter­mi­jn van 25 jaar. Zijn ver­gun­ning loopt tot 2032, maar zijn lening loopt nog veel langer door.”

Wat is er nodig om jonge land­bouw­ers écht toekom­st­per­spec­tief te geven?

“Een gedra­gen langeter­mi­jn­visie. We moeten weten waar we tegen 2050 naar­toe willen met de land­bouw­sec­tor, zow­el op het vlak van stik­stof en ecol­o­gis­che duurza­amheid als op economisch vlak. We moeten min­der stik­stof uit­stoten en hebben een kli­maa­tu­itdag­ing voor ons. Daar­naast is het gemid­delde inkomen van de Vlaamse boer 60 % van dat van de gemid­delde Vlam­ing. We doen dat met veel passie, maar er klopt iets niet aan.”

“In het verleden zijn kansen gemist om meer door­tas­tend beleid te voeren”

“Nu zeg je tegen een jonge boer dat die kosten moet mak­en, maar die niet mag dekken door tien koeien meer te houden. Dan loopt het vast en gaat het inkomen van 60 % naar 45 %. Daarom stap­pen jonge boeren er ook niet meer in. Vaak zijn zij mensen met een bach­e­lor- of mas­ter­diplo­ma. De arbei­ds­markt smeekt om hen. Ze hebben veel passie, maar ze denken ook aan hun toekomst.”

Zijn er in het verleden maa­trege­len genomen die niet ver genoeg gin­gen, waar­door nu een zeer grote sprong nodig is?

“In het verleden zijn kansen gemist om meer door­tas­tend beleid te voeren. We zien van­daag ook dat het makke­lijk­ste is om alles voor ons uit te schuiv­en. Wij doen dat bewust niet, omdat we nu weten hoeveel pijn het doet. De eisen van de con­sument en de maatschap­pij tegen­over land­bouw­ers zijn ook sterk veran­derd. Toen mijn oud­ers in 2001 begonnen, was de belan­grijk­ste vereiste dat ze kon­den con­cur­reren met hun Poolse en Spaanse col­le­ga’s. Daaraan hebben mijn oud­ers voldaan, maar dat had bepaalde milieukosten als keerz­i­jde.”

“We willen een oploss­ing, met de milieu- en natu­uror­gan­isaties, en ook met min­is­ter Demir”

“Van­daag moeten ze con­cur­ren­tieel bli­jven én vol­doen aan milie­unor­men die strenger zijn dan bij hun col­le­ga’s. Dan wordt het moeil­ijk. Ik ver­wi­jt mijn oud­ers niet veel. Ze hebben geïn­vesteerd vol­gens de maatschap­pelijke vra­gen en de wet­telijke nor­men die toen gold­en. Ik pleit voor alle duidelijkheid niet voor zuiver pro­tec­tion­isme, maar we moeten kijken hoe we ecol­o­gis­che en economis­che duurza­amheid kun­nen inte­gr­eren.”

In juni werd een opge­knoopte pop met het opschrift “Demir aan de strop” rondgevo­erd. Hoe staan jul­lie tegen­over dergelijke protesten?

“Heel wat leden, waaron­der ikzelf, waren heel boos. Wij willen maatschap­pelijke aan­dacht vra­gen voor onze uitdagin­gen, maar op een con­struc­tieve manier. Pop­pen aan koor­den lat­en bun­ge­len valt daar niet onder. Ik kijk met lede ogen naar Ned­er­landse toe­s­tanden, met afgezette autosnel­we­gen, of zak­en zoals die bun­ge­lende stropop­pen. We willen een oploss­ing, met de milieu- en natu­uror­gan­isaties, en ook met min­is­ter Demir.”

Jul­lie zijn wel pleit­be­zorg­ers van het Europees Gemeen­schap­pelijk Land­bouw­beleid (GLB), dat de Vlaamse Regering naar jul­lie aan­voe­len pas laat imple­menteerde. Waarom duurde dat zo lang?

“Ik wil niet gefrus­treerd overkomen, maar toen ik in 2019 voorzit­ter werd, zei men dat het GLB in 2021 geïm­ple­menteerd zou wor­den. De Europese Com­missie liet het toen nog twee jaar aanslepen. Het is geen per­fect akko­ord, maar het bevat veel maa­trege­len om jonge boeren te helpen instap­pen en ver­du­urza­men.”

“Dan zegt de Vlaamse Regering eind decem­ber doo­dleuk: ‘We voeren het toch niet in.’ Ik heb buiten­landse collega’s aan de lijn gehad die zich afvroe­gen wat wij hier uit­spook­ten. Ik wist het ook niet, want het is ille­gaal. We móéten dat uitvo­eren. De ene par­tij wil er nog iets bij en de andere wil er iets uit. Uitein­delijk is alleen de richtli­jn voor de bestri­jd­ing van de akkerdis­tel wegge­haald. Waar zijn we in god­snaam mee bezig geweest?”


Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *