“Ik wil geen tegenbeweging blijven”


Door

Archief

Van een artikel over De Kinderen van de Collaboratie naar een artikel over de kinderen van de collaboratie. De Nationalistische Studentenvereniging (NSV!) blikt met ons terug op een bewogen tijd in de Belgische geschiedenis.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 21/10/2018 – 16:31 door Daan Van Cauwen­bergeElise Mae­sAn­toon Van Ryck­eghem

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Wan­neer iemand uit een bepaalde groeper­ing de kant kiest van een andere groeper­ing, waarmee zijn groep ver­wikkeld is in een con­flict dan noe­men we die per­soon een col­lab­o­ra­teur. Dat lijkt een sim­pele defin­i­tie. In de realiteit is het echter vaak veel moeil­ijk­er. We sprak­en met Ward Dewitte, voorzit­ter van NSV! Gent, en stelden hem enkele vra­gen over Vlaan­derens meest bek­ende col­lab­o­ra­teurs: de Oost­fron­ters.

Een perforatie van de collaboratie

Wat ver­staat u onder col­lab­o­ratie?

“Ik denk dat jul­lie defin­i­tie niet van de mijne ver­schilt. Als mensen van een bepaald kamp samen­werken met hun tegen­stander dan noem ik dat col­lab­o­ratie. Nu was col­lab­o­ratie wel meer wijd­ver­spreid dan wij denken. Dat kon gaan van effec­tief vecht­en in de oor­log tot economis­che trans­ac­ties. Men kijkt vaak enkel naar de Oost­fron­ters, Vlamin­gen die tegen de com­mu­nis­ten in Rus­land gin­gen vecht­en.”

“Is col­lab­o­ratie alti­jd iets inher­ent slecht?”

“Maar is col­lab­o­ratie alti­jd iets inher­ent slecht? Veel Duit­sers in het verzet col­la­boreer­den bijvoor­beeld met de geal­lieer­den, hen zien we als helden. Er is veel col­lab­o­ratie. Die kan goed of slecht zijn, maar dat weet je niet alti­jd. We hebben ook vaak een ver­keerd beeld van die Oost­fron­ters. Dat waren meestal katholieke Vlaams­gezin­den, die wer­den opge­hitst door de kerk om tegen de com­mu­nis­ten te stri­j­den. Maar dat waren denk ik brave gas­ten en zij wis­ten vol­gens mij ook niet alti­jd dat zij aan de ver­keerde kant van de geschiede­nis zouden staan.”

De leeuw en de adelaar

Wat denk je dat de reden was dat, toen de Duit­sers kwa­men, vooral de flamin­gan­ten de beste groep bleken te zijn om Oost­fron­ter te wor­den?

“Vol­gens mij was de Vlam­ing vrucht­bare grond, omdat zij in een staat lev­en waar ze zichzelf niet in thuis voe­len. Verder beweerde het Vlaams Nation­aal Ver­bond dat als ze zouden win­nen, de Duit­sers aan de Vlamin­gen een eigen staat zouden geven. Maar er was hele­maal niet zo’n akko­ord en ze zijn ook niet gewon­nen (lacht). Dus echt bad luck natu­urlijk, want er zijn wel duizen­den Vlamin­gen vertrokken en er zijn er heel veel ges­neu­veld. Dus het was eigen­lijk voor niks. En ze zat­en nog eens aan de foute kant van de geschiede­nis ook natu­urlijk. Je komt dan thuis en de eerste ver­halen over de con­cen­tratiekam­p­en komen dan bin­nen en dan vraag je jezelf waarschi­jn­lijk af of jij daaraan hebt meegew­erkt.”

Hoe verk­laart u dat toch zo’n grote groep flamin­gan­ten over­tu­igd waren van de fascis­tis­che zaak?

“Er zijn wel ver­schil­lende aspecten die men hier in reken­ing moet bren­gen. Vol­gens mij moet dat indruk hebben gemaakt. Die bij­zon­der gedis­ci­plineerde Duit­sers met al die nette uni­form­p­jes. Vol­gens mij waren veel van die jon­gens geen fas­cis­ten, maar zagen ze dat machtsver­toon en von­den ze dat wel wat. Of dat zij echt over­tu­igd waren van die ide­olo­gie dat weet ik niet. Waren er? Ongetwi­jfeld wel. Natu­urlijk heb je dan ook het aspect van meeloper­ij nog. De Duit­sers had­den per­fect kun­nen win­nen. Het heeft niet veel gescheeld of ze had­den gewon­nen. Dat speelt veel mee.”

Zullen ze hem temmen?

Hoe heeft de Vlaamse Beweg­ing gereageerd toen al die Oost­fron­ters plots terugk­wa­men?

“De Vlaamse Beweg­ing is eigen­lijk na de Tweede Werel­door­log een beet­je in zijn schulp gekropen. Er heer­ste toen een stig­ma op het Vlaams-nation­al­isme, dat nooit echt volledig is wegge­gaan. Een echte Vlaamse par­tij en dan vooral een suc­cesvolle, is er lange tijd niet meer geweest. Wat kan je doen wan­neer je in een sit­u­atie komt waar je jezelf gewoon totaal niet uit kunt prat­en? Je trekt je terug. Dat gebeurt met de Vlaamse Beweg­ing na de Tweede Werel­door­log en dat is vol­gens mij nu ook de reden dat het Katholiek Vlaams Hoogstu­den­ten Ver­bond (K.V.H.V.) hier niet zit. Vorig jaar had ik de indruk dat zij, mede dankz­ij Schild & Vrien­den (S&V), de wind in de zeilen had­den. Nu moeten zij zich een beet­je gedeisd houden. Ik wil het K.V.H.V. echt niet beschuldigen van din­gen die ze niet gedaan hebben, maar ik denk dat hun asso­ci­atie met S&V de reden is waarom ze nu voorzichtig zijn.”

“Als je een sep­a­ratis­tisch stand­punt for­muleert, horen de pro­gressievelin­gen de sol­daten­laarzen al dre­unen tegen de kas­seien” 

Vond je dat een terechte reac­tie van de Vlaamse Beweg­ing inder­ti­jd?

“Ze kon­den niet anders. Er was in die mate gecol­la­boreerd en het was zo vies gewor­den, dat ze niets anders kon­den doen. Die col­lab­o­ratie is nu veel min­der rel­e­vant. Dat bepaalt de Vlaams-nation­al­ist van van­daag niet meer.”

Welke impact heeft die col­lab­o­ratie van­daag de dag dan nog op het Vlaams-nation­al­isme?

“Dat heeft een groot stig­ma achterge­lat­en op de Vlaamse Beweg­ing. Als je een sep­a­ratis­tisch stand­punt for­muleert dan horen de pro­gressievelin­gen de sol­daten­laarzen al dre­unen tegen de kas­seien. Dat klopt niet. Wij willen de democ­ra­tie gewoon op een andere schaal organ­is­eren. Daar komen vaak, naast zuiver flamin­gan­tis­che, ook enkele cul­tureel con­ser­vatieve stand­pun­ten bij. En een meer direct voor­beeld is dat amnestie is opgenomen in de begin­selverk­lar­ing van het NSV!. Wij eisen natu­urlijk geen amnestie voor mensen die oor­logsmis­daden hebben gepleegd, maar wel voor de gewone man. Al vin­den we dat wel niet meer zo’n belan­grijk punt meer. Het stig­ma is veel rel­e­van­ter.”

Cultuurmarxisme

Waarom denk je dat dit stig­ma nog alti­jd zo actueel is?

“De meeste van onze insti­tuten zijn links, dat is het gevolg van de mensen die in deze instellin­gen belanden. Als je een cur­sus vol­gt aan de Fac­ul­teit Poli­tieke en Sociale Weten­schap­pen, dan is de kans groot dat je ergens een vak of een leerkracht gaat tegenkomen die toch blijk geeft van enige ide­ol­o­gis­che voorin­genomen­heid.”

Denk je dat dat een gevolg is van de col­lab­o­ratie of niet?

“Dat heeft niets met col­lab­o­ratie te mak­en. Dat komt door het cul­tu­ur­marx­isme.”

U gelooft in cul­tu­ur­marx­isme?

“De onder­toon is zo alsof je vraagt of ik in God geloof. In het marx­isme was een van de belan­grijk­ste aspecten de boven­bouw-onder­bouwthe­o­rie. Die onder­bouw is economisch en alles wat daar­boven komt: cul­tu­ur, ide­olo­gie, poli­tiek stroomt voort uit de economis­che ver­houdin­gen. Het marx­isme heeft wel alti­jd de nadruk gelegd op het onder­ste. Maar nu is er eigen­lijk een shift. Het onder­ste, de economis­che ver­houdin­gen, wor­den iet­sje min­der belan­grijk, en er wordt meer gefo­cust op het cul­turele. En dat is het cul­tu­ur­marx­isme. Je ziet dat door­dat de media links is bijvoor­beeld, dat is niet iets dat ik verzin. Dat is iets dat je kan nagaan.

“Ik durf bij­na niet meer naar Het jour­naal te kijken omdat ik weet dat het nieuws voorin­genomen is”

Er is al veel onder­zoek geweest naar de poli­tieke kleuren van rechters en jour­nal­is­ten en je ziet dat die meer naar links neigen. Ik durf bij­na niet meer naar Het jour­naal te kijken, omdat ik weet dat het nieuws gewoon zo voorin­genomen is dat soms weinig objec­tiviteit overbli­jft. Je moet veel ver­schil­lende bron­nen raad­ple­gen om een beet­je een blik van de realiteit te kri­j­gen. En flamin­gan­ten doen dat natu­urlijk door rechtse media als Door­braak, Scep­tr of ’t Pal­li­eterke te con­sumeren.”

Stijlbreuk

Denk jij dat de mening van de flamin­gan­ten over de col­lab­o­ratie over de jaren heen veran­derd is?

“Ik kan niet spreken over de vorige gen­er­aties, maar de kans zit er natu­urlijk in dat zij hier anders over dacht­en. Het is wel zo dat NSV! Gent er alles aan doet om ons ima­go volledig clean te houden. Niet uit pre­ten­tie, maar omdat wij van onze leden sti­jl verwacht­en. Wij willen bewi­jzen dat het stig­ma niet waar is. Ik vind dat soms wel hypocri­et. Neem nu een can­tus van een FK-kring: als je daar naar­toe gaat – ik heb het zelf nog niet geprobeerd – en je poot in de lucht steekt en Hitler imi­teert, wordt dat gezien als humor. Bij ons zou dat niet kun­nen, wij zijn daar enorm gevoelig voor.”

Denk je dat je dat stig­ma ooit nog weg gaat kun­nen werken? Want wat je ook doet, het lijkt in ieder geval niet te helpen.

“Dat is heel inter­es­sant, want som­mige mensen zullen je inder­daad gewoon de huid vol begin­nen schelden en zeggen dat je een vuile fas­co bent. Dan weet je dat die per­soon een idioot is. Nu, je ziet wel dat de meerder­heid voor rede vat­baar is. Ik hou alti­jd in mijn achter­hoofd dat we nu dan wel de tegen­be­weg­ing zijn, maar dat we dat zijn om ooit weer de nieuwe main­stream te kun­nen wor­den. Net zoals links dat in ’68 gedaan heeft. Op een dag zullen wij opnieuw de boven­hand hebben. Dat wil ik doen op een sti­jlvolle manier, dus niet door de mar­gin­aal te gaan uithangen. Het moet bear­gu­menteerd zijn. Ik ga me niet lat­en pakken op vun­zighe­den. Je kunt nu miss­chien wel denken dat Hitler­mop­jes grap­pig zijn, maar in welke mate zou dat in god­snaam bij­dra­gen aan onze stri­jd?  Ik wil geen tegen­be­weg­ing bli­jven voor de rest van mijn lev­en.”


Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *