It Was All a Dream ★★★: de hoogdagen van hiphop


Door

Archief

Filmmaker dream hampton maakte the golden era of hiphop van dichtbij mee met een videocamera in de hand. Dertig jaar later besloot ze met deze beelden aan de slag te gaan, met als resultaat de documentaire ‘It Was All a Dream’.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 22/10/2024 – 20:38 door Sara Schel­straete

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

In de gebor­gen­heid van de knusse KASK-cin­e­ma kon­den film- en muziek­fanat­en vorige week zondag de doc­u­men­taire ‘It Was All a Dream’ bek­ijken, een film over de lev­endi­ge New Yorkse hiphop­scene van de jaren negentig. Muziekjour­nal­iste en regis­seuse dream hamp­ton schotelt de kijk­er ander­half uur aan intiem beeld­ma­te­ri­aal voor en gunt ons daarmee een kijk­je in het lev­en van enkele klink­ende namen, waaron­der Noto­ri­ous B.I.G. en Lil’ Kim. Zij zijn lang niet de enige hiphop­ster­ren die de revue passeren: de doc­u­men­taire bevat ook exclusieve inter­views met onder anderen Snoop Dogg, Method Man van de Wu-Tang Clan en Mobb Deep.

 

In de korte beschri­jv­ing van de film belooft Film Fest Gent de bioscoop­ganger “een goudeer­lijke haat-liefdes­brief van een fem­i­nis­tis­che rap­fan”. Eerlijk zijn de beelden uit­er­aard wel: de video’s bieden ons een unieke blik achter de scher­men bij enkele rapi­dolen, en dankz­ij hamp­tons goede band met deze beroemd­he­den slaagt ze erin een authen­tiek portret van hen te schet­sen. Wie echter diep­gaande fem­i­nis­tis­che inzicht­en verwacht, bli­jft gro­ten­deels op zijn honger zit­ten. In de schaarse scènes waarin de misog­y­nie in de rap­w­ereld wel wordt aangekaart, krabbelt hamp­ton vrij snel terug wan­neer ze enige weer­stand ervaart van de door haar heilig gewaande rap­pers (al zek­er als de rap­per in kwest­ie Tupac is). Akko­ord, in die peri­ode en con­text was sek­sisme aan­kla­gen waarschi­jn­lijk verre van evi­dent, maar het zogezegde fem­i­nis­tis­che aspect van de film is sim­pel­weg teleurstel­lend.

Miss­chien is het om die reden dat twee toeschouw­ers de cin­e­maza­al al na een hal­fu­ur ver­li­eten, al is het waarschi­jn­lijk­er dat ze zich gewoon­weg sto­or­den aan het feit dat er geen onder­titel­ing voorzien was. Voor het onge­trainde oor was het soms lastig om het New Yorkse accent en de vele − intussen geda­teerde − slang te begri­jpen, deels omdat de audio natu­urlijk niet met pro­fes­sionele appa­ratu­ur opgenomen is. Dit neemt echter niet weg dat de inhoud van de film meestal zeer inter­es­sant is: hamp­ton werpt in de docu een nieuw licht op de car­rières van enkele van de meest geliefde fig­uren uit het hiphop­genre en voegt gepaste com­men­taar toe door mid­del van een voice-over, die overi­gens wel volledig ver­staan­baar was.

Dat dream hamp­ton ein­delijk heeft besloten om haar per­soon­lijke beelden naar het grote pub­liek te bren­gen, is ongetwi­jfeld een geschenk voor veel hiphop­fans die zich afvra­gen hoe het dagelijkse lev­en van hun helden eruitzag. ‘It Was All a Dream’ heeft alle ingrediën­ten voor een goede doc­u­men­taire, maar mist een duidelijke richt­ing, waar­door de kijk­er zich tevre­den moet stellen met ver­wa­terd fem­i­nisme en anek­do­tis­che frag­menten. Als je dus niet echt voel­ing hebt met het hiphop­genre en/of je een fer­vente aan­hang­er van het rad­i­cale fem­i­nisme bent, dan raad ik je ten sterk­ste aan om thuis te bli­jven.


Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *