Lezersbrief: “Voor mij maakte deze situatie duidelijk dat ik niet welkom ben”


Door

Archief

David Gayse herstelt van kiemcelkanker en wil de beperkingen van het bijzonder statuut aan de UGent aankaarten.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 13/05/2024 – 8:06 door

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Ik ben David, een jonge­man van 33 jaar. Twee jaar gele­den is er bij mij kiem­celkanker ont­dekt waar­door ik een zeer zware chemobe­han­del­ing heb gekre­gen. Dit had desas­treuze gevol­gen voor mijn lichaam, waar­door ik nu nog steeds revalid­erende ben. Voor­dat deze diag­nose bij mij gesteld is, was ik een ambitieuze jonge­man met een diplo­ma in de archi­tec­tu­ur en een job als leerkracht artistieke vorm­ing. Daar­naast studeerde ik ook Rus­sisch in het vol­wassenon­der­wi­js en reis­de ik vaak naar Oekraïne om mijn beste vriend te bezoeken. Een jaar na de ziek­te is met mijn medisch team bespro­ken hoe ik terug kon reïn­te­gr­eren in de maatschap­pij. Het vak Rus­sisch I vol­gen aan de Uni­ver­siteit Gent leek voor mij een doen­bare keuze. Dit werd ges­te­und door zow­el het team dat mij begelei­d­de alsook door mijn leerkracht Rus­sisch uit het vol­wassenon­der­wi­js. 

In sep­tem­ber 2023 ben ik met veel ent­hou­si­asme begonnen aan het vak Rus­sisch I, mede met het idee dat ik een beroep kon doen op de faciliteit­en van het ‘bij­zon­der statu­ut’ wan­neer nodig. Dit statu­ut is aan mij toegewezen omdat ik gehand­i­capt ben verk­laard en hier­door prob­le­men ervaar met zel­fredza­amheid, zoals alti­jd aan­wezig zijn in de les. Echter bot­ste ik al snel op de lege inhoud van dit ‘bij­zon­der statu­ut’. Het aanspreekpunt stu­dent & func­tiebeperk­ing ver­wees mij door naar de docen­ten van het vak. Maar wan­neer ik hen con­tacteerde kreeg ik te horen dat ik een  stu­dent was zoals een ander, waar­door ik dus geen beroep kon doen op de faciliteit­en van het bij­zon­der statu­ut.

“Ik merk­te totaal geen ste­un vanu­it de uni­ver­siteit om me te ont­plooien in de richt­ing”

Ik weet niet hoe u hierover denkt, maar een gehand­i­capt per­soon lijkt me toch wel een andere aan­pak nodig te hebben dan een nor­maal func­tionerende stu­dent. De docen­ten stelden voor dat ik thuis oefenin­gen maak­te waar­voor we af en toe zouden samen­zit­ten. Mijn vraag om de les te lat­en opne­men, zou blijk­baar onmo­gelijk zijn door de regels omtrent werk­col­leges. Als er regels zijn, dan zou je toch verwacht­en dat voor ‘bij­zon­dere statuten’ de regels anders geïn­ter­pre­teerd zouden kun­nen wor­den, maar niet dus. Met deze afwi­jz­ing werd ik naar huis ges­tu­urd. Ik merk­te totaal geen ste­un vanu­it de uni­ver­siteit om me te ont­plooien in de richt­ing. Of ik nu op deze manier les volg of een zelf­s­tudieboek doorneem, dat lijkt voor mij het­zelfde. 

Ik heb niet meer kun­nen deel­ne­men aan de lessen en moest deze studie vroegti­jdig stopzetten. Ik vind dit heel jam­mer. Ik heb als leerkracht gew­erkt. Ik heb ervar­ing met buitenge­woon onder­wi­js en maak­te ook de coro­n­a­pan­demie vanu­it het klaslokaal mee. Dus ik weet dat er dig­i­tale leer­vor­men bestaan zoals Bed­net om leer­lin­gen met een ziek­te te betrekken in de klas. Voor mij maak­te deze sit­u­atie duidelijk dat ik niet welkom ben. Ik schri­jf dit om mensen bewust te mak­en van het bestaan van stu­den­ten met beperkin­gen, alsook om de uni­ver­siteit wakker te schud­den zodat wij betere kansen kri­j­gen om te sla­gen in wat onze passie is en waarin wij als stu­dent willen groeien. Ik hoop dat ik inspir­erend ben en ook kan lei­den tot actie voor dege­nen die eve­neens bot­sen op de beperkin­gen van het zoge­naamde ‘bij­zon­der statu­ut’. 


Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *