Ode aan LEGO Ninjago: Masters of Spinjitzu

LEGO heeft al decen­ni­alang een vaste plek in de hall of fame van het speel­go­ed. Het bedri­jf brengt naast de befaamde bouwsets ook nog tv-series en games uit. Van al die media, die onder andere bestaat uit een serie over magisch gemu­teerde dieren, is ‘Nin­ja­go: Mas­ters of Spin­jitzu’ de bek­end­ste. Nu, je zou kun­nen denken dat de serie niets meer is dan een reclamespot­je om meer speel­go­ed te verkopen, maar de serie is zoveel meer dan gewoon een poging om aan­deel­houd­ers tevre­den te houden.

Hoe ga je om met de duis­tere geschiede­nis van je oud­ers? Wat als je ont­dekt dat heel je lev­en een leu­gen is? Hoe ver­w­erk je een tragisch ongeluk dat je lev­en fun­da­menteel veran­derd heeft? Het had­den even­goed vra­gen uit Griekse tragedies kun­nen zijn, maar het zijn thema’s die aan bod komen in de ‘sim­pele’ kinder­serie.

Die diep­gaande vra­gen wor­den beant­wo­ord door een breed scala aan per­son­ages, gaande van heersers van de onder­w­ereld tot plaat­selijke ijdele karate­meesters. Je hebt natu­urlijk de terugk­erende type­t­jes, zoals het heethoofd, de slimme, de sportieve… Toch slaagt de serie er in om elk per­son­age een duidelijke iden­titeit en een moment in de spot­light te geven. In het prille begin was Nya bijvoor­beeld gewoon de zus van Kai, een van de vele hoofd­per­son­ages, maar doorheen de serie kri­jgt ze meer en meer vorm als miss­chien wel de meest com­pe­tente nin­ja. Voor een kinder­serie uit 2011 die voor­namelijk gericht is op jon­gens, is dat toch noe­menswaardig.

Het had­den even­goed vra­gen uit Griekse tragedies kun­nen zijn

Ten slotte heeft de serie haar jonge kijk­ers aangezet om cre­atief te zijn. Elke keer als ik met vrien­den praat over de serie, komen er hon­der­den ver­halen naar boven over (mis­luk­te) pogin­gen tot ‘Spin­jitzu’ of hun eigen ver­halen met hun ‘LEGO Nin­ja­go’ sets. Ver­halen die ze stuk voor stuk nog steeds koesteren.

Er is onder­tussen al een nieuwe serie van ‘LEGO Nin­ja­go’ gericht op de nieuwe gen­er­atie. Soms kom ik Tik­Toks en andere maak­sels van die reboot tegen die nieuwe ‘Ninjago’-fans gemaakt hebben. Hoewel ik ze niet alti­jd snap, en er miss­chien zelfs eerder om moet lachen, herken ik wel dezelfde cre­ativiteit en passie die ‘LEGO Nin­ja­go’ in mijn kinder­ti­jd heeft ont­waakt.

Voor som­mi­gen zal ‘LEGO Nin­ja­go’ miss­chien alti­jd een cash grab zijn van LEGO, maar voor mij, en hopelijke ook de nieuwere gen­er­aties, zal het alti­jd een deelt­je nos­tal­gie zijn.