Opinie: het ene dode familielid is het andere niet


Door

Archief

Althans, toch niet als je de reglementen van de UGent erop naleest. Daar ben ik vorige blok achter gekomen.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 22/09/2025 – 8:04 door Yana Rosé

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

In die peri­ode werd ik gecon­fron­teerd met het plotse over­li­j­den van een fam­i­lielid. Mijn exa­m­en­roost­er was al pit­tig: drie exa­m­ens op zes dagen tijd. Plots kwam daar ook nog eens een uit­vaart en heel wat ver­dri­et bij. Toen ik bij een pro­fes­sor informeerde om aan het inhaalex­a­m­en deel te nemen, kreeg ik een ‘njet’. 

Het maak­te mij niet echt uit wan­neer ik het exa­m­en aflegde, maar het zette me toch aan het denken. Tot mijn eigen ver­baz­ing las ik in de regle­menten van de UGent hoe beperkt onze uni­ver­si­taire omschri­jv­ing van over­ma­cht bij een over­li­j­den is. Een over­li­j­den is een wet­tige reden van afwezigheid, maar enkel tot en met de tweede graad. Het gaat dus enkel om oud­ers, grootoud­ers, en broers en zussen. Per­so­n­en met wie de stu­dent samen­woont vallen ook onder het over­ma­chts­be­grip. Afwezigheid wegens een ander over­li­j­den kan alti­jd, maar het recht om deel te nemen aan een inhaalex­a­m­en ver­valt. Je wordt met andere woor­den recht­streeks op je kont geschopt richt­ing tweede zit. Voor veel stu­den­ten maakt die extra exa­m­enkans juist een groot ver­schil.

De reden achter die grens werd me duidelijk gemaakt via een tele­foon­t­je met de fac­ul­teit: het is onmo­gelijk om een stu­den­ten­pop­u­latie van ruim 50 000 stu­den­ten te gaan con­trol­eren. Vanu­it een prak­tisch oog­punt valt daar iets voor te zeggen. De UGent moet immers haar admin­is­tratieve las­ten bin­nen de perken houden. Andere bedri­jven hebben een gelijkaardi­ge regeling, weliswaar in een heel andere con­text dan een exa­m­en­pe­ri­ode. Som­mige uni­ver­siteit­en hebben zelfs hele­maal geen kad­er voor over­ma­cht wegens over­li­j­den. 

Vanu­it een menselijk oog­punt schi­et die grens echter teko­rt.  De uni­ver­siteit impliceert zo dat stu­den­ten het over­li­j­den van een ’te ver’ fam­i­lielid enkel zouden aan­wen­den om gewet­tigd hun kat te kun­nen sturen naar een exa­m­en. Dat getu­igt van een tenenkr­om­mend staalt­je cynisme.

Daar­naast is de afbak­en­ing willekeurig. Sinds wan­neer valt menselijk leed op te delen in ordes en graden? Het miskent de realiteit dat een emo­tionele band zich niet laat definiëren door bloed alleen: als mijn beste vriend of mijn lief zou doo­dgaan, zou dat min­stens even hard door­we­gen als het ver­dri­et om een overleden opa. In het tweede geval zou ik mogen deel­ne­men aan een inhaalex­a­m­en in de eerste zit, in het eerste geval zou ik zon­der par­don ver­ban­nen wor­den naar augus­tus.

Sinds wan­neer valt menselijk leed op te delen in ordes en graden?

Nu, het is niet dat er geen mogelijkhe­den zijn. Als je graag wil deel­ne­men aan een inhaalex­a­m­en na het over­li­j­den van een geliefde die ’te ver’ staat, kan je nog alti­jd een mailt­je sturen naar de les­gev­er en hopen op begrip. Het prob­leem is dat het dan wel om een gun­st gaat, niet om een garantie. Dat begrip hangt dus af van de pro­fes­sor en is soms ver te zoeken. Het lei­dt tot een ongelijke behan­del­ing onder stu­den­ten. Een tweede iro­nisch gevolg is dat het rouwende stu­den­ten tot liegen aans­poort: ‘Hoop ik op wat empathie bij die notoir verve­lende prof, of speel ik op zek­er en fake ik buik­griep bij mijn huis­arts?’

Vol­gens som­mige media zijn stu­den­ten slechts “kas­plan­t­jes”. Of dat waar is, weet ik niet. Ik weet wel dat de UGent een uni­ver­siteit is die haar stu­den­ten onder­s­te­unt, of dat in elk geval probeert, via stu­den­tenpsy­cholo­gen, bij­zon­dere statuten en het Zorg­cen­trum. In het mid­den van die onder­s­te­un­ing is de defin­i­tie van ‘over­ma­cht’ een gapend gat.


Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *