Plateau-Rozier, wat is de toekomst achter de stellingen?

Eind 19e eeuw werd duidelijk dat de cam­pus aan de Vold­er­sstraat, toen nog de enige cam­pus van de Uni­ver­siteit, te klein was. Toen­ma­lig stad­sar­chi­tect en hoogler­aar archi­tec­tu­ur Adolphe Pauli werd aangesteld om een nieuw gebouw te ontwer­pen. Hij haalde zijn inspi­ratie uit de poly­tech­nis­che scholen van de Duit­stal­ige wereld. Die maak­ten gebruik van rustige bin­nenko­eren omringd door gan­gen en audi­to­ria. Het zou een mon­u­ment wor­den bovenop de heuv­el, maar niet te ver van de bin­nen­stad om de stu­den­ten niet kwi­jt te rak­en. De site van het Batavi­a­beluik, een van de meest beruchte arbei­der­swijken in het land, werd uit­gekozen en ver­vol­gens ges­loopt, zon­der enige inspraak van de bewon­ers. Dat werd gezien als een soort schoon­maak. Het nieuwe gebouw bestond uit twee delen. De kant van de Rozi­er huis­de de weten­schap­pers ter­wi­jl de kant aan de Plateau de inge­nieurss­c­holen onder­bracht. De kant aan de Rozi­er had aan­vanke­lijk maar één verdieping.

Door de jaren heen wer­den er veel din­gen aangepast. Nog maar zeven­tien jaar na de open­ing kreeg de ster­renwacht een plaat­sje in het gebouw, samen met een extra verdieping op de mid­den­vleugels. Tij­dens de Eerste Werel­door­log werd het com­plex een Duitse kaz­erne. Vanaf de jaren vijftig liepen de ver­bouwin­gen uit de hand, de bin­nenko­eren wer­den vol­ge­bouwd met audi­to­ria en labo’s, dak­en wer­den (slecht) ver­van­gen, gan­gen wer­den lokalen en het overzicht raak­te zoek. 

Wie van­daag aan het gebouw passeert, wordt langs alle kan­ten gecon­fron­teerd met ver­bouwin­gen en sloper­i­jen. Maar wat gebeurt er pre­cies? Al sinds 2008 werkt de UGent aan de totaal­restau­ratie van de cam­pus, met als eerste stap de gevel­restau­ratie aan de Jozef Plateaus­traat en de Rozi­er. Het duurde zes jaar om de ver­vallen gri­jsachtige laag weg te werken en de lichte natu­ursteen­kleuren terug in ere te her­stellen.

Momenteel zit de ren­o­vatiew­erken in de tweede fase: de bin­nenko­eren. Het team van archi­tecten wil daar gezel­lige verbli­jf­s­plek­jes van mak­en. Goed nieuws voor al wie tij­dens de pauzes eens ergens anders wil zit­ten dan op de trap­pen. Al is het helaas wel wacht­en tot 2026.

Wie van­daag het gebouw passeert, wordt langs alle kan­ten gecon­fron­teerd met ver­bouwin­gen en sloper­i­jen

De derde fase van de totaal­restau­ratie zou in 2028 van start gaan en richt zich op het interieur. Hier­bij zijn bereik­baarheid en duurza­amheid pri­or­iteit. De bib­lio­theekvleugels Lovel­ing en Mag­nel wor­den een geheel. Gedaan dus met door Audi­to­ri­um D te lopen om naar de andere kant van het gebouw te gaan. Naast het cir­cu­latieplan dat het dool­hof moet ont­ci­jfer­en, zal er ook wor­den ingezet op ener­getis­che ingrepen. Con­creet zal Plateau-Rozi­er tegen 2032 voorzien zijn van nieuwe iso­latie, een mod­erne lucht­cir­cu­latie en nieuwere tech­nolo­gie in de aula’s. Dit alles zon­der de neo­clas­sicis­tis­che sti­jl van archi­tect Pauli op te offer­en. Helaas zal dat niet meer voor de huidi­ge gen­er­atie stu­den­ten zijn, maar de eeuwige stu­den­ten onder ons hebben wel al iets om naar uit te kijken.