Recensie: Bad Times at the El Royale


Door

Archief

Met al die alternatieve meesterwerken snakt een mens al eens naar een goede, oude Hollywoodfilm. Dat moet het bestuur van het Filmfest toch gedacht hebben toen ze deze film in hun programma opnamen. Of dat een terechte redenering was, is nog de vraag.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 26/10/2018 – 11:26 door Daan Van Cauwen­berge

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

‘Bad Times at the El Royale’ is niet volledig zek­er welke film het wil zijn. Met momenten is het een alter­natieve kijk op het thril­ler­genre, dat op exper­i­mentele wijze durft om te gaan met film als een kun­stmedi­um. Op andere momenten voelt het dan weer als een stereotiepe actiefilm, die niet verder komt dan afgeza­agde ver­haal­li­j­nen met veel gew­eren. Miss­chien komt dat ook wel door de dubbele achter­grond van de regis­seur. Drew God­dard staat enerz­i­jds bek­end als schri­jver van super­heldenseries, zoals ‘Dare­dev­il’ of ‘The Defend­ers’. Anderz­i­jds was de man ook regis­seur van ‘The Good Place’, de recente Net­flixserie die op een enter­tainende wijze mensen moraal­filosofie wil leren. Een wereld van ver­schil dus.

Lat­en we begin­nen met wat pos­i­tiviteit. Audio­vi­sueel zit deze film geni­aal in elka­ar. God­dard is niet bang om de kijk­er met enkele mooi gecen­treerde wide shots te con­fron­teren. Een hoop scènes wor­den geken­merkt door één groot lang shot, waarin de nadruk wordt gelegd op de kleine men­sjes die op je scherm bewe­gen in grote sta­tis­che ruimtes. Een sti­jl die enkel in een cin­e­ma volledig tot zijn recht kan komen en daar­door laat zien dat de film zichzelf als een kun­stmedi­um serieus durft te nemen. Deze sta­tis­che grote beelden wor­den afgewis­seld met korte shots van aller­lei kleine alledaagse zak­en. Een man die zijn kof­fer opent, een per­son­age dat zijn naam neer­schri­jft of het spe­len van een plaat. Al deze kleine gebeurtenis­sen voe­len extra belan­grijk in een film die er vaak bewust voor kiest niet op al te kleine zak­en te focussen. En zo wordt ons op geniale wijze een duidelijk beeld van de per­son­ages geschetst zon­der een woord te moeten zeggen. Een soort­gelijk spel­let­je vin­dt plaats op muzikaal vlak, waar de luide aan­wezigheid van vrolijke Amerikaans klassiek­ers wordt afgewis­seld met plotse, doo­dse stiltes.

Al deze zak­en mak­en het eerste uur van de film tot een zeer aan­ge­name ervar­ing. De tijd en moeite die duidelijk op audio­vi­sueel vlak in de film aan­wezig is, houdt de kijk­er geïn­ter­esseerd. En bij de eerste jump scares kon je de zaal luidop naar adem horen snakken. Dat ademhap­pen werd na een uur echter wat min­der en na het tweede uur werd het een spel­let­je “Raad de jump scare”, dat eerder deed denken aan zijn verleden als schri­jver van de hor­ro­film ‘Cab­in in the Woods’. De film werd dan ook vrij repeti­tief en het plot was te zwak om de occa­sionele geeuw echt hele­maal te kun­nen onder­drukken. Dit heeft alles te mak­en met de tweed­i­men­sionele per­son­ages die door de film naar voren wer­den geschoven, ieder met een achter­grond­ver­haal nog ongeloofwaardi­ger dan de andere.

Door het sterke acteer­w­erk bli­jft de film al bij al toch nog een aan­ge­name beleve­nis. Jeff Bridges speelt de rol van een priester, die hem op het lijf geschreven is. En Chris Hemsworth kan zich volledig uitleven als charis­ma­tis­che homme fatale. Deze sterke type­cast­ing zorgt ervoor dat de film toch enige diep­gang in zijn kleine cast kan steken door het bril­jante acteer­w­erk van zijn ster­ren­cast.

Kor­tom ‘Bad Times at the El Royale’ was een poten­tieel geniale film die door een uiter­mate lui plot gere­duceerd wordt tot zijn sterke acteer­w­erk en sub­tiele audio­vi­suele aspecten. De film is aan­ge­naam om naar te kijken, al zal de vraag waarschi­jn­lijk ook door je hoofd spo­ken wat voor een film je nu eigen­lijk zit te kijken.


Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *