Recensie: nieuw seizoen Temptation Island


Door

Archief

Ten­z­ij je onder een steen leeft, heb je waarschi­jn­lijk gemerkt dat er weer een nieuw seizoen is van ‘Temp­ta­tion Island’. Nu begri­jp ik dat het recenseren van een real­i­tyshow als ‘Temp­ta­tion Island’ voor velen waarschi­jn­lijk vrij over­bod­ig klinkt. Sinds het eerste seizoen in 2001 in de VS uitk­wam, is het for­mat van het pro­gram­ma vri­jwel…

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 15/03/2020 – 18:37 door Daan Van Cauwen­berge

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Ten­z­ij je onder een steen leeft, heb je waarschi­jn­lijk gemerkt dat er weer een nieuw seizoen is van ‘Temp­ta­tion Island’. Nu begri­jp ik dat het recenseren van een real­i­tyshow als ‘Temp­ta­tion Island’ voor velen waarschi­jn­lijk vrij over­bod­ig klinkt. Sinds het eerste seizoen in 2001 in de VS uitk­wam, is het for­mat van het pro­gram­ma vri­jwel ongewi­jzigd gebleven. Kop­pels gaan op een tro­pis­che bestem­ming (meestal Thai­land) ‘de ultieme relati­etest’ aan. De kop­pels wor­den hier van elka­ar geschei­den en omringd door ‘bloed­mooie vri­jgezellen’. Een com­bi­natie van alchohol, opdringerigheid en spe­len met cam­er­abeelden moet de kop­pels ver­vol­gens zo ver dri­jven dat ze  hun part­ners bedriegen.

Ieder seizoen probeert natu­urlijk wel een beet­je met dit for­mat te spe­len, maar echt fun­da­mentele aan­passin­gen had­den we toch nog nooit gezien. Tot nu. Seizoen twaalf lijkt tot nu toe op enkele fun­da­mentele vlakken te breken met de vorige incar­naties van het pro­gram­ma en lijkt zelfs te leren uit de voor­bi­je seizoe­nen.

Om dus maar te zeggen dat de ‘guilty’ in ‘guilty plea­sure’ hier enorm guilty is

Vroeger was het ‘ver­lei­den’ een vrij brute aan­gele­gen­heid. De ver­lei­ders probeer­den zo veel mogelijk zelfvertrouwen (lees: arro­gantie) uit te stralen en puur op basis van hun ‘sexy lichamen’ de kop­pels te ver­lei­den. Toe­val­lig zou een kan­di­daat dan een klik kri­j­gen met een van de ver­lei­ders, die zich dan aan­ge­namer zou begin­nen gedra­gen. Dit arro­gante spel van ver­lei­d­ing, dat geen reken­ing hield met per­soon­lijkheid, bereik­te ieder seizoen meestal een hoogtepunt in een ken­nis­mak­ing van de kan­di­dat­en met de ver­lei­ders uit het andere resort. Een gek rit­ueel met fakkels, dat meestal uit­draaide op veel gebrul en racis­tis­che uit­sprak­en. We kijken naar nie­mand, maar Sid­ney is een stad in Aus­tral­ië.

Het prob­leem met deze aan­pak bleek ook duidelijk in vorige seizoe­nen. Zow­el de man­nelijke als vrouwelijke kan­di­dat­en toon­den steeds erg weinig inter­esse in de ver­lei­ders, die zelden hun best deden om hun motieven weg te steken. Het echte con­flict ontstond steeds tussen de part­ners, die kun­st­matig gecon­trueerde slechte beelden te zien kre­gen of hun frus­traties over de relatie de vri­je loop lieten gaan.

Dit seizoen lijken de mak­ers ein­delijk aan­vaard te hebben dat de echte Temp­ta­tion niet lichamelijk, maar psy­chol­o­gisch is. Ver­lei­ders proberen sym­pa­thiek te zijn en niet gewoon hun lichaam te tonen. Ze spe­len extra in op de zwak­tes in de relatie. Het beste voor­beeld van de omwen­tel­ing is de ken­nis­mak­ing met de ver­lei­ders van het andere resort. In plaats van een haan­t­jes­gevecht zagen we dit jaar een gezel­lige babbel, wat de ver­lei­ders nog veel enger maakt. Zo wordt niet alleen de mogelijkheid op dra­ma ver­hoogd, maar toont de serie ook dat ze ein­delijk lijken te begri­jpen hoe ze het over­spel des te pijn­lijk kun­nen mak­en.

Hoezeer ik geni­et van deze guilty plea­sure en oprecht denk dat de mak­ers dit jaar een heel slimme zet gedaan hebben, kan ik de serie echter niet volledig aan­raden. ‘Temp­ta­tion Island’ bli­jft een show waar­bij we lachen met het leed van anderen. Het beves­tigt gen­der­stereo­typen als de door seks geob­sedeerde man, de overgevoelige vrouw en dat mensen enkel afgaan op het lichaam. Het is nogal sek­sis­tisch, het­erono­matief en bij momenten racis­tisch. Om dus maar te zeggen dat de ‘guilty’ in ‘guilty plea­sure’ hier enorm guilty is.


Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *