“RightfulCatQueen, il punch you to death!”


Door

Archief

Het nieuwe escapisme in videogames: de meeste jongeren zijn er niet vies van. Het leiden van een virtueel leven naast het werkelijke bestaan blijkt een populaire uitlaatklep. Maar wat zeggen fictieve handelingen over ons als sociale wezens?

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 17/10/2016 – 1:31 door Joline Ver­meulen

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Brand sticht­en, het spel pauzeren, de deur deleten of doo­dleuk de zwem­lad­der weghalen. Je hebt je Sims in de val gelokt. Ze schree­uwen om hulp tot Magere Hein ver­schi­jnt en jouw tuin een paar graf­ste­nen rijk­er is. Geef toe, met veel leed­ver­maak beg­in­gen we allen wel eens zo’n mis­daad. Dergelijk virtueel gedrag lei­dt echter tot vra­gen over de reële mens. Om die reden wer­den de laat­ste jaren meerdere games gebruikt en gecreëerd voor sociale exper­i­menten. Een klein overzicht.

Roblox

‘Roblox’ stelt een kind­vrien­delijke vir­tu­al real­i­ty voor. Als blokvormige avatar heb je de keuze uit tal van games waar je met andere spel­ers over kan prat­en in de cha­t­room. Op basis van dit con­tact voer­den enkele YouTu­bers exper­i­menten uit. Zij creëer­den onder meer zwervers, nerds en moslims om te observeren hoe spel­ers op hen zouden rea­geren. Zo bleek dat nerds maar weinig kans mak­en op een online date en de meeste spel­ers graag vriend­schap­pen met moslims sluiten. Helaas is virtuele agressie echter ook een feit; ik was reeds oogge­tu­ige. Nadat ik, Lost­BombI­II, me in Roblox High School naar mijn ICT-les haastte, zag ik drie spel­ers vecht­en om een ordi­naire zit­plaats: “Il punch you to death. Now move.”

DayZ

Een meer vol­wassen vir­tu­al real­i­ty vind je in ‘DayZ’, een online game met over­lev­ing als ultiem doel. Hier­bij moet elke spel­er zijn menselijke behoeftes zien te vervullen, en dat ter­wi­jl de mid­de­len beperkt zijn. Een soci­aal exper­i­ment op zich, dus. De com­peti­tieve stri­jd lei­dt onver­mi­jdelijk tot vijandigheid met vele moor­den als resul­taat. Daar­ente­gen wor­den er ook paci­fistis­che beweg­in­gen opgericht, zoals de Res­cue Force Com­mu­ni­ty, die bestaat uit spel­ers die hun lev­en riskeren voor dat van een ander. Cute. Door­dat in DayZ’s maatschap­pij een moord niet bestraft wordt en lief­dadigheid niet beloond, hangt alles af van de morele ingesteld­heid van de spel­ers.

Twitch Plays Pokémon

In ‘Poké­mon Red’, de eerste gen­er­atie van Twitch Plays Poké­mon, sticht­ten de spel­ers een pseudo­natie met eigen regels. Het spel werd als soci­aal exper­i­ment gelanceerd en kon via 7 types com­mands door meerdere gamers tegelijk wor­den gespeeld. Elk van de com­mands die in de cha­t­room ver­scheen, werd door Ash uit­gevo­erd. Toen tien­duizen­den beve­len elka­ar tegen­sprak­en liep de stakker weleens zes uur lang tegen dezelfde muur aan. Zo kon het niet verder. Uitein­delijk von­den de spel­ers een oploss­ing: voor­taan zou er over een bev­el gestemd wor­den als het spel vastliep. Zo ontstond door samen­werk­ing een anar­chie met een democ­ra­tisch kan­t­je en werd het spel in 16 dagen uit­ge­speeld.

Curiosity – What’s Inside the Cube?

Nog een voor­beeld van het ultieme team work is het spel ‘Curios­i­ty’, een soci­aal exper­i­ment dat opgezet werd om, zoals de titel impliceert, onze nieuws­gierigheid te testen. Door muisk­likken moesten de spel­ers kubus­jes die deelt­jes waren van een grotere kubus, een voor een verni­eti­gen om zo het mid­den te bereiken. Daar zou immers zicht­baar wor­den wat voor ver­rass­ing zich toch in die reuzekubus bevond. Wij zijn alle­maal curieuzeneuzen, en enkel daarom door­worste­len spel­ers dit doo­d­saaie spel.


Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *