Vooruitblik festivalzomer: Copacobana


Door

Archief

Je komt achter je stapel boeken vandaan en kruipt uit het donkere krocht waar je wekenlang verbleef. Verward stap je naar buiten, de wind door je haren en de zon op je gezicht. Je staat nog wankel op je benen en vraagt je af wat te doen met je herwonnen vrijheid. Copacobana is het antwoord.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 18/05/2017 – 14:46 door Tom Antonis­sen­Marthe Thys

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Voor de meeste stu­den­ten lijkt het op dit moment nog een eeuwigheid, maar bin­nen iets meer dan een maand is ook dit acad­e­mie­jaar weer verleden tijd. Voor het acht­ste jaar op rij kan je bij het Copa­cobana-fes­ti­val terecht om de zomer­vakantie op gepaste wijze in te zetten. Copa­cobana is een men­geling van alles waar Gent voor staat, in fes­ti­valvorm gegoten. Ste­unend op vri­jwilligers, vin­dt in het Roze­broeken­park drie dagen lang een hele resem aan optre­dens plaats. Wat begon als een bar­be­cue met wat con­certen, groei­de uit tot een heus fes­ti­val: met vijf podia en een hele­boel ran­dan­i­matie ligt de focus niet enkel op muziek, maar komen ook audio­vi­suele en podi­umkun­sten aan bod. De gezel­lige en veelz­i­jdi­ge huis­sti­jl van het fes­ti­val zet zich verder in de aan­kled­ing. Zelfs al zou je alles hat­en wat nog maar in de buurt komt van muziek, dan is de sfeer die er hangt alleen al de moeite om eens langs te slen­teren. Boven­di­en is het volledig gratis. Geen excus­es dus.

 

Blackwave

Eén van de muzikale groepen die het meest in het oog springt, is het hiphop­duo Black­wave. De jonge Antwer­penaren bracht­en onlangs hun eerste EP ‘Mic Check’ uit, waar­van de sin­gle ‘Big Dreams’ onder­tussen in de afspeel­li­jst van ver­schil­lende radiozen­ders pronkt. Ze bren­gen met jazzy invloe­den door­spek­te num­mers, die ondanks de old school vibe die er mee vervlocht­en is, nooit afgeleefd klinkt – wel inte­gen­deel. Beat­bakker Willem Ardui en rap­per Jay­walk­er wor­den namelijk  onder­s­te­und door drie muzikan­ten, die ook live voor de instru­men­tale meer­waarde zor­gen die de groep onder­schei­dt van rap­pers met een soort­gelijke sound. Sowieso check­en, die man­nen.

 

London Afrobeat Collective

Totaal ver­schil­lend, maar geen haar min­der aansteke­lijk is de funk afkom­stig van het Lon­don Afrobeat Col­lec­tive. De Brit­ten bren­gen afrobeat zoals Fela Kuti (zo wat de uitvin­der van het genre) hem zelf graag zou horen, en maak­ten vooral naam met hun liv­erep­u­tatie. Een aan­tal jaren gele­den ston­den ze nog op Glas­ton­bury, bin­nenko­rt is het dus aan het Roze­broeken­park.

MEIS- Jotka Bauwens

Jef Van der Burght


Dit the­ater­stuk valt onder het (grote en veelz­i­jdi­ge) aan­bod van podi­umkun­sten van Copa­cobana. Met MEIS raakt Jot­ka Bauwens het gen­derthe­ma aan. Met 10 dansers – vijf vrouwen, vijf man­nen – onder­zocht ze het vrouwelijke en man­nelijke bewe­gen. Het stuk is een intense belev­ing en wordt begeleid door de geweldige muziek van Koen Quin­tyn. 


Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *