Auditorium 5 Blandijn, oftewel het verhaal van een vrouwelijke pionier
Iedereen die al eens les gehad heeft op Campus Boekentoren kent het wel: dat grote, altijd muf ruikende auditorium waarvoor je net genoeg trappen op moet om buiten adem te zijn. Maar wie gaf eigenlijk haar naam aan het welbekende auditorium 5? Jeanne Wiemer was de allereerste vrouw die aan de faculteit Letteren en Wijsbegeerte studeerde én de eerste vrouw die een universitair diploma in de letteren behaalde voor de Eerste Wereldoorlog.
Het beeld van de vrouw als echtgenote en moeder domineerde namelijk in de maatschappij, waardoor vrouwen in het onderwijs nooit echt serieus werden genomen. Dit, in combinatie met de strenge toelatingsvoorwaarden voor de universiteit, zorgde ervoor dat weinig meisjes konden doorstromen naar hoger onderwijs
Wiemer kwam uit een gezin van onderwijzers en begon in 1904 met haar studies in de Germaanse filologie. Op dat moment was ze de enige vrouw aan de hele faculteit! Op andere faculteiten waren er wel al eerder vrouwen toegelaten. Desondanks bleef het allerminst evident om als vrouw een plaats op te eisen in het onderwijs, aangezien dit op dat moment echt een mannenwereld was. Het beeld van de vrouw als echtgenote en moeder domineerde namelijk in de maatschappij, waardoor vrouwen in het onderwijs nooit echt serieus werden genomen. Dit, in combinatie met de strenge toelatingsvoorwaarden voor de universiteit, zorgde ervoor dat weinig meisjes konden doorstromen naar hoger onderwijs. Carrière maken als vrouw was evenmin eenvoudig, zeker in de letteren. Lesgeven in de derde graad van het middelbaar onderwijs was geen optie, aangezien vrouwelijke leerkrachten alleen aan meisjes mochten lesgeven en deze op dit niveau van onderwijs niet meer waren toegelaten. Ondanks al deze beperkingen slaagde Wiemer er in 1907 toch in af te studeren na acht jaar studeren als een van de, op dat moment, 28 vrouwelijke studenten aan de UGent.

Ze liet dit diploma geen stof verzamelen en stapte net zoals haar ouders in het onderwijs door les te geven op het net opgerichte Athénée des jeunes filles de Gand, een middelbare school voor meisjes die eindelijk een volwaardige humaniora-opleiding aanbood. Zelden zat er daarna een vrouwelijke student aan de Universiteit van Gent die niet daar haar middelbaar had afgelegd. Op die manier slaagde Wiemer er tot aan haar (jammer genoeg vroegtijdige) dood in om het verschil te maken voor de volgende generatie meisjes met universitaire ambities. Als dat geen eerbetoon waard is!


Een reactie achterlaten