Nieuw kandidaat-duo voor rectoraal team stelt zich voor

Wie gedacht had dat de rec­tor- en vicerec­torverkiezin­gen er min­der span­nend op zouden wor­den na de wijzig­ing van het kies­re­gle­ment, is eraan voor de moeite. Naast de hernieuwde kan­di­datu­ur van Rik Van de Walle en Mieke Van Her­reweghe is er nu opnieuw een tweede kan­di­daat-duo in the run­ning voor de hoog­ste ambten van de UGent.

Wie zijn ze, wat doen ze?

Karin Raey­maeck­ers en Patrick De Baets, respec­tievelijk kan­di­daat-rec­tor en kan­di­daat-vicerec­tor, zijn op bestu­ursniveau in ieder geval geen onbek­enden. Ze zete­len al enkele jaren samen in de Raad van Bestu­ur van de uni­ver­siteit, waar Raey­maeck­ers de Fac­ul­teit Poli­tieke en Sociale Weten­schap­pen verte­gen­wo­ordigt, en De Baets de verte­gen­wo­ordig­ing van de Fac­ul­teit Inge­nieur­sweten­schap­pen en Archi­tec­tu­ur op zich neemt. Ondanks de goede onder­linge samen­werk­ing en wed­erz­i­jdse appre­ci­atie zou het duo zes maan­den gele­den nooit gedacht hebben dat ze zouden meedin­gen in de rec­tor- en vicerec­torverkiezin­gen.

“Pas toen de toon van de verkiezin­gen hard­er en bit­siger werd, en nadat is gebleken dat het com­pro­mis van de tweede cyclus niet zou sla­gen, zijn wij begin­nen prat­en. Dat was toen nog gewoon prat­en, uit bezorgdheid over het ima­go van onze uni­ver­siteit. Potver­dorie de beste uni­ver­siteit van Bel­gië, en dan zo’n negatieve fall­out”, aldus Raey­maeck­ers. Ze benadrukt dat er voor de tweede cyclus geen con­crete plan­nen waren om zich kan­di­daat te stellen als duo. “Tij­dens de tweede cyclus hebben we dan tegen elka­ar gezegd dat áls de derde cyclus er komt, we niet meer zouden twi­jfe­len, maar het gewoon zouden doen. Als je springt, moet je sprin­gen omdat je goest­ing en ambitie hebt om dat te doen. Dàt was het moment waarop er voor ons men­taal een blad is gekeerd.”

“Waarom zou ik niet als vrouw kan­dideren?” – Raey­maeck­ers

Indi­en het duo het haalt, zou Raey­maeck­ers de tweede vrouwelijke rec­tor van de uni­ver­siteit zijn, in navol­ging van rec­tor Anne De Paepe. Vol­gens Raey­maeck­ers zou dat niet zo opmerke­lijk mogen zijn: “Ik vind dat de evi­den­tie zelve. Waarom zou ik niet als vrouw kan­dideren?” vraagt ze. “Ik heb meer dan vol­doende bestu­urs­er­var­ing als vak­groepvoorzit­ter, uit de Raad van Bestu­ur en in aller­hande com­missies. Je kan veel over gen­der prat­en en zeggen dat je het belan­grijk vin­dt, maar dat moet ook blijken in de daden die je toont.” De Baets is het hier vol­mondig mee eens: “Je kan zak­en niet alleen aan het papi­er toev­ertrouwen en in het echt niet realis­eren.”

Geen Vlaamse koterijen

Het com­pro­mis met de vijf vicerec­toren heeft niet geleid tot de gehoopte suc­cessen. Ook Raey­maeck­ers en De Baets waren geen voor­standers van het voors­tel. “De vijf vicerec­toren, zoals ze zijn voorgesteld, passen hele­maal niet in de huidi­ge struc­tu­ur”, zegt De Baets. “Eigen­lijk is dat typ­isch Vlaams. Je hebt een kot en bouwt er een ander kot­teke aan, en ver­vol­gens nog een kot­teke met vijf vicerec­toren. Bin­nen tien jaar gaan we dan zeggen ‘goh, da’s toch lelijk met al die koten’. Dat von­den wij geen goede optie. Als je zoi­ets door­vo­ert, en we zeggen niet dat het niet kan, dan moet je het volledig doen. Niet gewoon vijf per­so­n­en benoe­men zon­der daarover na te denken.” Raey­maeck­ers beaamt dat: “Zoals het nu voorgesteld werd, was dat iets dat alleen maar geld­ver­slin­dend was en de kwaliteit van de bestu­ursvo­er­ing in de organ­isatie niet hielp. Ik ben er niet treurig om dat dat idee begraven is.”

“Een gov­er­nance­herzien­ing aan verkiez­ingsverzuchtin­gen kop­pe­len is absolu­ut fout” – Raey­maeck­ers

Dat er werk moet gemaakt wor­den van een nieuwe bestu­ursstruc­tu­ur is voor het duo een evi­den­tie. “Ik ben machinebouw­er, dus als je spreekt over radar­w­erken, ken ik daar wel iets van”, begint De Baets zijn metafoor lachend. “Dat de gov­er­nances­truc­tu­ur niet kras- en kraakvrij draait, is duidelijk. De huidi­ge struc­tu­ur moet min­stens een beet­je gere­inigd en ges­meerd wor­den. Pas daar­na kun­nen de eventuele hiat­en gevuld wor­den. Ook het prob­leem met de inkan­tel­ing van het UZ moet met ken­nis van zak­en aangepakt wor­den, en vooral met respect voor de menselijke aspecten die eraan zijn ver­bon­den,” meent De Baets nog, “Men doet alsof het een sim­pele admin­is­tratiefrechtelijke besliss­ing is, maar dat alle­maal klaar kri­j­gen is geen klus voor twee dagen.” Raey­maeck­ers valt hem bij: “Voor je een ingri­jpende gov­er­nance­herzien­ing doet, moet je min­stens alle prob­le­men gede­tecteerd hebben. Je kan niet achter de feit­en aan­hollen en het ene nieuwe mod­el na het andere imple­menteren. Een dergelijke herzien­ing aan verkiez­ingsverzuchtin­gen kop­pe­len is absolu­ut fout.”

Wees consequent

Het duo koos voor de rij­mende slo­gan ‘Samen con­se­quent voor een sterke UGent’, waarmee ze meteen willen aan­to­nen dat ze belang hecht­en aan con­se­quen­tie. “Zeg wat je doet, en doe wat je zegt. Wees con­se­quent”, legt De Baets uit. “Doe geen din­gen waar de uni­ver­siteit niet voor staat. Kijk maar naar de missiev­erk­lar­ing. We zijn een democ­ra­tis­che en plu­ral­is­tis­che uni­ver­siteit, wees dat dan. Wil je par­tic­i­patie op alle niveaus? Doe dat dan.”

“Zeg wat je doet, en doe wat je zegt.” – De Baets

“Het par­tic­i­patiemod­el werkt niet meer zo goed,” ver­vol­gt hij, “Niet alle stu­den­ten zijn geïn­ter­esseerd in par­ticiperen, dus er zal een inspan­ning moeten gebeuren om stu­den­ten de meer­waarde daar­van te doen inzien. Er zijn programma’s en vakken over onderne­men, maar we zouden stu­den­ten die par­ticiperen ook kun­nen begelei­den, en dat in de stud­ies val­oris­eren. We moeten con­se­quent zijn: als we par­tic­i­patie vra­gen en dat belan­grijk vin­den, moeten we dat ook mogelijk mak­en en onder­s­te­unen.”

Trots op UGent

Raey­maeck­ers en De Baets tre­den naar buiten met een visi­etekst en een zeven­pun­ten­pro­gram­ma. Toch zijn er enkele zak­en pri­or­i­tair voor hen. Voor De Baets is dat het bin­nen­halen van meer geld voor de uni­ver­siteit. “Ik geloof niet dat de huidi­ge regering meer geld zal pom­pen in onder­wi­js”, zegt hij. De Baets ziet zelf enkele mogelijkhe­den die momenteel nog niet, of niet ten volle, benut wor­den. “Er zijn zek­er nog oppor­tu­niteit­en bij Europa: er zijn pro­jecten waar we niet vol­doende op inzetten. De effi­ciën­tie van de fond­sen­werv­ing bij Europa kan dus beter. Ten tweede valt er zek­er meer geld te halen bij de indus­trie, uit con­trac­tre­search. Ten derde zijn er de paten­ten, die enorm veel kun­nen opbren­gen als ze suc­cesvol zijn. Als je geen paten­ten indi­ent, haal je er natu­urlijk niets uit, maar het is een loter­ij waar je wel aan moet deel­ne­men. Uitein­delijk is er ook de alum­ni­w­erk­ing die veel beter kan. We betrekken onze alum­ni van­daag veel te weinig. Ook daar valt iets te rapen: mensen die zo con­tent zijn dat ze weg zijn, dat ze geld geven (lacht).” Raey­maeck­ers weet ook dat het niet makke­lijk zal zijn om geld te vin­den, en beaamt dat er nog mogelijkhe­den zijn die onbe­nut zijn. “Er zijn nog tal van samen­werkin­gen mogelijk met ver­schil­lende part­ners, zoals Stad Gent. We hebben nog heel wat troeven in onze eta­lage zit­ten, maar we zien die pre­cies zelf nog onvol­doende.”

“Ik geloof niet dat de huidi­ge regering meer geld zal pom­pen in onder­wi­js” – De Baets

Raey­maeck­ers’ grote bekom­mer­nis is sterk onder­wi­js. “Onder­zoek is belan­grijk, dat is een van de geld­stromen van onze uni­ver­siteit, maar iedereen die elk jaar inschri­jv­ings­geld betaalt om een oplei­d­ing te vol­gen aan de UGent, moet de best mogelijke oplei­d­ing kri­j­gen.” Daar­naast wil ze inzetten op com­mu­ni­catie, zodat de UGent naar eigen zeggen een breed gedra­gen, en vooral sterk project bli­jft voor iedereen. “Ik wil dat mensen trots kun­nen zijn op een UGent-merk dat die trots ook reflecteert.” Om dat te realis­eren wil het duo een inclusief beleid voeren waar mensen extra betrokken wor­den. “Nu zit de com­mu­ni­catie te verkok­erd bin­nen geledin­gen en in aparte hok­jes. Er moet een transparant sys­teem wor­den opgezet om het vlechtwerk tussen de fac­ul­teit­en, het cen­traal bestu­ur en de ver­schil­lende geledin­gen beter vervlocht­en te kri­j­gen.” Momenteel wordt er vol­gens Raey­maeck­ers veel ver­gaderd en over­legd, de out­put bli­jft te veel in de kok­ers zit­ten.

De Baets treedt haar bij: “Het is nu zo dat bijvoor­beeld in com­missies soms mensen zete­len, die vaak te weinig over het onder­w­erp weten. Het is belan­grijk om diege­nen die ken­nis van zak­en hebben van bij het begin te benaderen. De vaste com­missies, met alti­jd dezelfde mensen, moeten meer flex­i­bel wor­den.” Raey­maeck­ers illus­treert dat met de goede ideeën die ze heeft geho­ord over onder­wi­jsh­er­vormin­gen. Die komen vaak van mensen die niet in de oplei­d­ingscom­missies zete­len en daar­door niet deel­ne­men aan het debat. “Daar zou je echt trans­ver­sale denk­tanks kun­nen hebben. Als we dat beter proberen in te vullen, dan gaan de beslissin­gen die genomen wor­den automa­tisch ook een grot­er draagvlak hebben. Dan duurt het alle­maal miss­chien een beet­je langer, maar zal er wel min­der negatieve fall­out zijn.”

“De com­mu­ni­catie is verkok­erd” – Raey­maeck­ers

“We hebben ons pro­gram­ma en we weten dat de invulling ervan afhangt van zeer veel feit­en, waar­van we som­mi­gen nog niet ken­nen”, zegt De Baets nog. “Er zijn veel verzuchtin­gen die noch wij, noch het andere duo, op dit ogen­blik ken­nen en het is de bedoel­ing om op korte tijd tra­cht­en te weten te komen wat die zijn.”

De student content

Het duo stelt de stu­den­ten naar eigen zeggen cen­traal in hun cam­pagne. “Het eerste prob­leem voor stu­den­ten is kiezen”, meent De Baets, “Je richt­ing, je keuze­vakken en je spe­cialiteit kiezen. Stu­den­ten worste­len daar, alle portfolio’s ten spi­jt, nog alti­jd mee. Ook begelei­d­ing voor stu­den­ten in hun eerste jaar, vooral voor diege­nen die het moeil­ijk hebben en voor zij die moeil­ijk de stap naar de huidi­ge begelei­d­ing zetten, moet uit­ge­breid wor­den.” Ten derde moeten ook stu­den­ten die bij­na afs­tud­eren beter onder­s­te­und wor­den, vol­gens De Baets. “Laat­ste­jaarsstu­den­ten vra­gen zich af of hun studieveld een meer­waarde heeft voor wat ze lat­er gaan doen op de arbei­ds­markt.”

“Ten vierde is er de dig­i­talis­er­ing,” ver­vol­gt De Baets, “Straks ga je goed­kop­er, effi­ciën­ter en sneller op je pc naar de les kun­nen kijken dan in een audi­to­ri­um. We moeten de shift mak­en naar een heel per­soon­lijke vorm van begelei­d­ing, meer coach­ing op maat, meer per­soon­lijke con­tacten. Dat heeft reper­cussies voor het pro­gram­ma natu­urlijk. Con­tac­turen zijn vanaf dan een ander con­cept, maar daar gaan we naar­toe.” Elk audi­to­ri­um van opname-appa­ratu­ur voorzien gaat vol­gens het duo daarom niet ver genoeg. “Je hebt gelijk he,” verzek­ert De Baets, “Onze uni­ver­siteit zal die camera’s installeren, de lessen opne­men en online plaat­sen, en we gaan daar net als de andere uni­ver­siteit­en veel geld in investeren. Maar het gaat ons over tien jaar niets bijbren­gen. Het is door onmid­del­lijke feed­back en werken in kleinere groepen dat stu­den­ten leren aan­voe­len wat ze onder de knie hebben, en waar ze nog moeten ver­beteren.”

“De essen­tie van beleid voeren is verder kijken” – De Baets

Raey­maeck­ers valt hem bij: “We hebben op dit moment de omkader­ing nog niet die pro­fes­soren dat toe­laat.” Ook per vak moet ged­if­fer­en­tieerd wor­den, meent ze. Daar­naast ziet ze ook voor stu­den­ten een taak weggelegd: “Stu­den­ten voor stu­den­ten is in het buiten­land een evi­den­tie. In Zürich zit bijvoor­beeld in het cur­ricu­lum een qua­si-plichtsvak waar­bij stu­den­ten voor een bepaald vak een bud­dy­func­tie vervullen voor medestu­den­ten. Een medestu­dent kan alti­jd beter inschat­ten waar de moeil­ijkhe­den van een vak liggen.”

“Eval­u­atievor­men veran­deren daar­door volledig,” vol­gens De Baets, “Ook de mystieke dis­cussie van de acad­emis­che kalen­der ver­valt in het niets als je dat doet. Dan spreek je niet meer over de kalen­der van van­daag, maar een totaal andere manier van werken. Dàt is kijken in de toekomst. Dat is niet het prob­leem van van­daag oplossen met het ver­schuiv­en van enkele week­jes, want dat is niet de essen­tie van beleid voeren. De essen­tie is verder kijken.”

“Je moet dur­ven begin­nen van een wit blad” – Raey­maeck­ers

“Je moet ook dur­ven begin­nen van een wit blad,” meent Raey­maeck­ers over de acad­emis­che kalen­der, “De cen­trale vraag moet zijn: “hoe zou de oplei­d­ing moeten zijn, en hoe gaan we dat imple­menteren? Zodra je een con­cept hebt, kan je verder bouwen. Begin niet met hier of daar een week te schuiv­en, dat creëert alleen maar heel veel ruis en mensen die hun hakken in het zand zetten.”

Verkiezingsperikelen

Het is de eerste keer dat iedereen aan de UGent mag meestem­men. Toch wor­den er gewicht­en gehangen aan de stem­men van de ver­schil­lende geledin­gen, een besliss­ing die is genomen door de Raad van Bestu­ur bij het aan­nemen van het kies­re­gle­ment. Enkele geledin­gen had­den bedenkin­gen bij de gewicht­en. “Dat zijn ver­talin­gen van de per­cent­ages zoals ze in het oude kiessys­teem waren”, legt Raey­maeck­ers de besliss­ing van de Raad van Bestu­ur uit. “Er werd bear­gu­menteerd dat pro­fes­soren (hun stem telt voor 67% mee, red.) hier hun hele car­rière zit­ten en het belan­grijk is dat hun stem geho­ord wordt voor het uiteen­zetten van het beleid, maar dat argu­ment geldt ook voor het ATP (Admin­is­tratief en Tech­nisch Per­son­eel, wier stem slechts voor 8,5% meetelt, red.).

“Vanaf dat je begint te wegen is er dis­cussie, maar niet wegen is geen optie” – De Baets

“Vanaf dat je begint te wegen is er dis­cussie, maar niet wegen lijkt me geen optie te zijn”, zegt De Baets. “Het is echt nor­maal dat mensen de gewicht­en in vraag stellen.” Bei­den benadrukken wel het belang van het open­trekken van de kieskring. “Het feit dat veel meer mensen mogen stem­men, en niet enkel die kleine groep estab­lish­ment, is een zeer goede zaak.” Raey­maeck­ers en De Baets willen zich in hun cam­pagne dan ook vooral richt­en naar de uni­ver­si­taire gemeen­schap. “We gaan de nor­male kanalen gebruiken, maar we willen niet te veel naar kran­ten en zo gaan”, zegt De Baets. “Tweet­en en Face­booken is leuk, maar we richt­en ons naar de instelling.” Raey­maeck­ers beaamt: “We willen geen mod­dergevecht­en die het tot in de media schop­pen, maar een posi­tief alter­natief voor de kiez­ers.”

“De tijd dat mensen vanaf de kansel kon­den zeggen wat je moet stem­men is achter de rug” – Raey­maeck­ers

Uit­sprak­en over eventuele ver­schuivin­gen in het stemge­drag bin­nen de geledin­gen zijn vol­gens hen voor­barig. “Dat heeft geen zin”, aldus Raey­maeck­ers. “Maar de tijd dat mensen vanaf de kansel kon­den zeggen hoe je moet stem­men is achter de rug, god­betert. Aan de UGent kan iedereen echt wel voor zichzelf beslis­sen op basis van de kan­di­dat­en, anders doen we onze job hier ver­keerd.”

De Paepe achterna?

Wan­neer we hen vra­gen of er zak­en zijn uit het beleid van huidig rec­tor Anne De Paepe die ze graag zouden doorzetten, zijn Raey­maeck­ers en De Baets het erover eens dat De Paepe bezorgd is om de mensen in de organ­isatie, ook in heel moeil­ijke dossiers. “Voor zover ik Anne De Paepe en haar beleid vanu­it de Raad van Bestu­ur ken, is zij niet iemand die op machi­nale wijze per­so­n­en beje­gent”, klinkt het bij De Baets. “Daarom vin­den we het spi­jtig dat er de afgelopen maan­den een sfeer is gecreëerd alsof er hier niets meer goed gaat, alsof het aan de uni­ver­siteit niet aan­ge­naam zou zijn.” Raey­maeck­ers pleit ook tegen de cijfer­matige, koele man­ager­be­nader­ing. “Mensen die weten dat ze geap­pre­cieerd wor­den in een organ­isatie, presteren ook beter.”

“Mensen die weten dat ze geap­pre­cieerd wor­den in een organ­isatie, presteren beter” – Raey­maek­ers

“Wat wij anders gaan aan­pakken … Wij zijn twee mensen die hier van­daag zit­ten omdat we weten dat we op elka­ar kun­nen bouwen en blind­el­ings op elka­ar kun­nen reke­nen. Daarin zal denk ik wel een ver­schil zijn, maar dat is niet de schuld van Anne De Paepe”, zegt Raey­maeck­ers. “Daarom is het zo belan­grijk dat het decreet bepaalt dat er in duo’s opgekomen moet wor­den. Dat is niet zomaar om een man­neke en een vrouwke af te vinken, maar omdat je dan ook mensen kri­jgt die samen com­ple­men­tair zijn in aan­pak. Wij willen daad­w­erke­lijk als team aantre­den.” Raey­maeck­ers en De Baets gaan daarom ook geen opdel­ing mak­en, maar de cru­ciale poten ‘onder­zoek’ en ‘onder­wi­js’ samen behar­ti­gen. “Met onze com­ple­men­tariteit van op een andere manier naar din­gen kijken, is een meer­waarde voor het bestu­ur.”

De kiezer beslist

“Aanspreek­baar, open, transparant, warm”, het zijn slechts enkele van de woor­den die we te horen kri­j­gen wan­neer we het duo vra­gen wat voor rec­tor en vicerec­tor ze willen zijn. “En gewoon nor­maal doen, wete?”, besluit De Baets. “We doen een aan­bod, en het is de kiez­er die beslist.”