AI in videogames: de toekomst of de doodsteek?

Met de intro­duc­tie van Anthrop­ics nieuw­ste AI-mod­el, Claude Code, kwam een vloed­golf aan nieuwe mogelijkhe­den in de wereld van de infor­mat­i­ca. Vibe cod­ing, ofwel de meth­ode van pro­gram­meren waar­bij het klakkeloos overne­men van de out­put van AI-mod­ellen dagelijkse prak­tijk is, werd daar­bij toe­ganke­lijk voor iedereen die weet hoe een inter­net­brows­er werkt. Sinds­di­en kun je in een klein uurt­je tijd en met een prompt van een paar zin­nen een volledi­ge web­site opzetten. Van de kwaliteit van deze gegenereerde code kan echter niet alti­jd uit­ge­gaan wor­den. Zo beschri­jft Aaron Van­deweghe, stu­dent Game Devel­op­ment aan How­est, deze als vol­gt: “Een gedrocht; als je dit zou indi­enen in je eerste jaar, is dit onmid­del­lijk een buis bij ons.” Hij wijst er daar­bij ook op dat er niets van struc­tu­ur aan­wezig is in de gegenereerde code, waar­door het als menselijke pro­gram­meur onmo­gelijk wordt om er iets in terug te vin­den of aan te passen.

“Als je dit zou indi­enen in je eerste jaar, is dit onmid­del­lijk een buis bij ons” – Aaron Van­deweghe

Het duurde uit­er­aard niet lang voor­dat de videogame com­mu­ni­ty deze mod­ellen ont­dek­te. Deze zomer wer­den al de eerste exper­i­menten uit­gevo­erd op diverse games. Hier­bij werd gebruikge­maakt van reverse engi­neer­ing, een tech­niek die gebruikt wordt om van een afgew­erkt prod­uct via deduc­tie te proberen ont­ci­jfer­en hoe die werkt. Zo wer­den de mechan­i­ca van Skate 3 gebruikt om in een are­na uit Mod­ern War­fare rond te skat­en. Elders kon je via deze tech­niek de mid­deleeuwse fan­tasiew­ereld van Skyrim verken­nen als je Minecraft-per­son­age of werd het mogelijk om de gigan­tis­che mon­ster­lijke vijan­den uit Elden Ring te ver­slaan als nie­mand min­der dan Mario uit de alom bek­ende Nin­ten­do-games.

Online ontvangst

Deze nieuwe hype ving vanzelf­sprek­end heel wat media-aan­dacht, en clips behaalden al vlug miljoe­nen views. Ondanks de grote inter­esse van gamers naar deze mashups waren vele oor­spronke­lijk niet beschik­baar voor per­soon­lijk gebruik, maar daar kwam al snel veran­der­ing in. Hoewel het aan­tal tech­nieken drastisch klein­er was, zijn er toch enkele vrij op het inter­net gezet. Als gevolg wor­den die tech­nieken tot op van­daag nog steeds gebruikt als basis voor steeds meer diverse mashups. Om een stap­je verder te gaan: op het pop­u­laire code-deelplat­form Github vind je momenteel het Reverse Engi­neer Any­thing (REA)-project van gebruik­er Mor­lu­to aan de top van de ran­gli­jsten, dat games, maar ook andere pro­gram­ma’s, zoals Spo­ti­fy of Pho­to­shop, kan reverse-engi­neeren. Hier­door kun­nen zelfs de duurste en meest ingewikkelde appli­caties nu ont­ci­jferd wor­den.

Hoe legaal en eerlijk is dit allemaal?

Net als bij tal­loze andere onder­w­er­pen rond AI roept deze recentste ont­dekking ook ethis­che vra­gen op. Soft­ware-ontwikke­laars behouden gelijkaardi­ge eigen­dom­srecht­en als schri­jvers of regis­seurs en hun code mag niet zomaar gepub­liceerd wor­den onder ander­mans naam, maar dat houdt vibecoders niet tegen. Zo kun je, mits wat gepruts met de prompts die je gebruikt, ervoor zor­gen dat de code in een andere pro­gram­meer­taal wordt geschreven en zo de meeste recht­sza­k­en ontwijken. Een grote stu­dio als Microsoft, Google of Adobe merkt het amper als een van hun programma’s op ille­gale manier verdeeld wordt, maar de groot­ste risi­co­patiën­ten van pira­ter­ij zijn de kleine stu­dio’s. Van­deweghe gaf ook het voor­beeld van de stu­dio Alliance Arts die bewust hun meest recente game lat­er uit­bracht uit angst voor eventuele AI-clones. 

Is de hype intussen voorbij?

Hoewel de orig­inele hype onder­tussen is afgezwakt, staat de cre­atie van mashups niet stil. AI Game Mashups, een web­site spec­i­fiek gemaakt om alles wat met deze trend te mak­en heeft te doc­u­menteren, toont dan ook een bij­na volledi­ge lijst met alle AI-pro­jecten die al zijn uit­ge­bracht, nog in pro­duc­tie zijn, of een­ma­lig zijn getoond met een video op sociale media. Daar­bovenop ver­wi­jst deze site je indi­en mogelijk door naar een instal­latiegids en de bijbe­horende site, zodat je zelf ook van de mashups kan geni­eten. Om dit mogelijk te mak­en, moet je de videogames die je com­bi­neert zelf bezit­ten vooraleer je die kan mix­en. Ook dit zorgt ervoor dat de trend ethisch in de gri­jze zone zit, aangezien dit principe al langer wordt gehanteerd met andere soorten mods gemaakt door mensen. Door de toe­ganke­lijkheid van de mashups op deze manier te beperken, kun­nen de mak­ers van deze programma’s niet zomaar wor­den beschuldigd van inof­fi­ciële – en dus ille­gale – dis­trib­u­tie van videogames.

Een ander voor­beeld van hoe deze tech­nolo­gie als­maar toe­ganke­lijk­er wordt, vin­den we in het pro­gram­ma Melty. Deze toepas­selijk genaamde soft­ware laat gebruik­ers twee willekeurige geïn­stalleerde games com­bineren. De app belooft dit in een paar ogen­blikken op aan­vraag van de gebruik­er te installeren, en kan zelfs prompts voorzien voor externe AI-mod­ellen. Ook verzek­ert Melty dat diens werk­ing volledig veilig en boven­di­en gratis is.

Vooraleer we beginnen te panikeren…

Ondanks de grote zor­gen rond de AI-rev­o­lu­tie is gebleken dat het gebruik van deze nieuwe tech­nolo­gie toch niet alti­jd even schadelijk is. Op de site van VAIA (Vlaamse AI Acad­e­mie) wordt een opsom­ming gemaakt van de groot­ste voorde­len die ook in deze sit­u­aties toepas­baar zijn. De meest gegeven en daar­naast vanzelf­sprek­ende argu­menten zijn die van effi­ciën­tie en con­sis­ten­tie: AI-mod­ellen voeren repeti­tieve of monot­o­ne tak­en uit in een frac­tie van de tijd die een mens hierover zou doen, en dit zon­der kla­gen. Daar­naast – iets waar gebruik­ers min­der vaak bij stil­staan – wordt ver­meld dat het veel een­voudi­ger wordt om met een hele cat­a­lo­gus aan infor­matie of voor­waar­den reken­ing te houden. VAIA benadrukt ten slotte dat de out­put voor­namelijk objec­tief is, mits de data waarop deze gebaseerd is dat uit­er­aard ook is. Con­clusie: AI kan enorm ver­rijk­end zijn, maar enkel als er geïn­formeerd, vaardig en vooral kri­tisch gebruik van wordt gemaakt.