Recensie: The Scabs: Unplugged Power off Tour


Door

Archief

Guy Swin­nen en zijn team gin­gen voor deze tour back to basics. Alhoewel ze al decen­ni­alang hun num­mers eerst akoestisch schri­jven en daar­na omzetten naar een rock­ver­sie, werk­ten ze deze keer ander­som. Hits zoals ‘Noth­ing On My Radio’, ‘Don’t You Know’ en ‘Rob­bin’ The Liquor Store’ kre­gen een akoestisch jas­je en die jas­jes pas­ten won­der­wel goed. The Scabs…

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 22/03/2017 – 15:50 door

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Guy Swin­nen en zijn team gin­gen voor deze tour back to basics. Alhoewel ze al decen­ni­alang hun num­mers eerst akoestisch schri­jven en daar­na omzetten naar een rock­ver­sie, werk­ten ze deze keer ander­som. Hits zoals ‘Noth­ing On My Radio’, ‘Don’t You Know’ en ‘Rob­bin’ The Liquor Store’ kre­gen een akoestisch jas­je en die jas­jes pas­ten won­der­wel goed.

The Scabs tre­den al jaren en jaren op, maar veel is er in de tussen­ti­jd niet veran­derd. Dezelfde energie, dezelfde skin­ny jeans en dezelfde lange wilde haren, maar nu wel gri­js in plaats van bru­in. Swin­nen is niet voor niets de front­man van de groep. Op een beschei­den en sym­pa­thieke manier vertelde hij tussen de num­mers door anek­dotes uit de goede oude tijd. Het absolu­ut hoogtepunt was de uitvo­er­ing van ‘Hard Times’. Hoewel de zaal boemvol was, leek het alsof je er alleen met de front­man en zijn begelei­dende muzikan­ten zat. Je kon een naald horen vallen en voelde zelf het ver­dri­et en het spi­jt­gevoel ver­w­even in de lyrics.

De jon­gere gen­er­atie was toch hier en daar verte­gen­wo­ordigd, ook al zijn The Scabs van ver voor ‘onze tijd’. Veel van hen ken­nen het waarschi­jn­lijk nog van kleins af aan, toen papa thuis kwam van zijn werk en de plaat van The Scabs opzette. Bij de intro van ‘Crys­tal Eyes’ hoorde je meteen ent­hou­si­aste kreten uit herken­ning. De meerder­heid van het pub­liek was dan ook wel van de oud­ere garde en voor hen was het con­cert duidelijk pure nos­tal­gie naar de wilde jonge jaren. Miss­chien zullen we dat pas snap­pen als we bin­nen der­tig jaar ook naar een reüniecon­cert van Bazart gaan.


Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *