Coronavirus: de apocalyps of gewoon een hoestje?


Door

Archief

Ondertussen zullen zelfs de mensen die het nieuws mijden al gehoord hebben over het coronavirus. Het internet staat vol paniek en memes over de nakende apocalyps. Sommige mensen weigeren nog dimsum te gaan eten, maar is die paniek wel terecht?

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 16/02/2020 – 14:36 door Lena Ver­cauteren

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Niet HET coronavirus, maar EEN coronavirus

Wat is nu dat coro­n­avirus? Ten eerste kun­nen we eigen­lijk niet spreken van ‘het’ coro­n­avirus. Coro­n­avirussen (coro­n­avi­radae voor de Lati­jn­liefheb­bers) doken al eerder op, bijvoor­beeld tij­dens de SARS-epi­demie van 2002–2003. Toen wer­den wereld­wi­jd meer dan 8.000 patiën­ten gereg­istreerd, waar­van 9 pro­cent het niet over­leef­den. Bij de nieuw­ste vorm ligt het aan­tal geïn­fecteer­den en doden al veel hoger, maar de sterfte­graad schom­melt slechts rond de 2 pro­cent. Ter vergelijk­ing, gemid­deld 50 pro­cent van de besmette mensen stierf aan het ebolavirus. Het nieuwe coro­n­avirus, 2019-NCoV (2019-Nov­el­Coro­n­aVirus, red.), is dus niet zo dodelijk. Vol­gens de web­site worldometers.info zijn er op het moment van schri­jven geschreven 45.171 besmette mensen en 1.115 doden. Maar er zijn ook al 4.831 mensen van het virus genezen. Toch bli­jft een virus dat zich zo snel ver­sprei­dt gevaar­lijk.

De moeil­ijkheid bij het bestri­j­den van een virus zit in het feit dat het geen “lev­ende” materie is. Bij een virus, zoals het coro­n­avirus, een verk­oud­heid of de griep, kan je geen antibi­ot­i­ca toe­di­enen omdat deze medici­j­nen proberen de slechte cellen aan te vallen. Een virus probeert bestaande cellen over te nemen en zich zo te ver­sprei­den. Je lichaam moet die cellen zelf terug gezond kun­nen mak­en. Een bac­terie is een indringer die moet wor­den aangevallen. Dit kan door je eigen lichaam, maar gaat een stuk sneller met antibi­ot­i­ca. Dat is ook de reden waarom je een verk­oud­heid moet uitzieken. Hoest­siroop en aspirine helpen om de symp­tomen te ver­licht­en, maar het groot­ste werk is voor je eigen immuun­sys­teem.

We moeten ons niet per se zor­gen mak­en, maar we moeten ons wel voor­berei­den

De symp­tomen van 2019-NCoV lijken op de symp­tomen van een verk­oud­heid of de griep: lopende neus, niezen, hoesten, hoofd­pi­jn en koorts. Het is dus mogelijk dat iemand het virus heeft, maar denkt dat die gewoon een verk­oud­heid heeft. Het virus wordt gevaar­lijk wan­neer de symp­tomen ver­erg­eren tot een virale lon­gontstek­ing, maar zelfs hier kan je van genezen. De diag­nose lei­dt dus lang niet alti­jd tot een fatale afloop. We moeten ons niet per se zor­gen mak­en, maar we moeten ons wel voor­berei­den. Ondanks het ver­houd­ings­gewi­js lage sterfte­ci­jfer is het absolute doden­tal hoog en ver­sprei­dt het virus zich snel. Extra aan­dacht voor hygiëne is dus belan­grijk om besmet­ting te voorkomen. Was je han­den regel­matig en grondig en hoest of nies in je hand of in de holte van je elle­boog. Het is voor­namelijk door een gebrek aan hygiëne dat zulke virussen zich snel ver­sprei­den.

Even geen citytrips naar Hong Kong

De reac­tie van de UGent en Artevelde­hogeschool kan voor som­mi­gen een extra reden lijken om wél te moeten panikeren. De intrekking van de reizen gebeurt deels ook uit prak­tis­che over­weg­in­gen. Als voor­zorg heeft de Chi­nese over­heid besloten om veel instanties te sluiten. Het is niet zek­er wan­neer de acad­emis­che activiteit­en zullen wor­den her­vat. De stu­den­ten en per­son­eel­sle­den kun­nen wel beslis­sen om te bli­jven waar ze zit­ten, maar het heeft weinig zin om in Chi­na te bli­jven. Zow­el de UGent als Artevelde­hogeschool betal­en alle kosten terug en proberen alter­natieven te vin­den voor de stu­den­ten die een buiten­lands verbli­jf had­den gep­land.

Het terughalen van Bel­gen uit Chi­na en het ver­bieden van van reizen naar Chi­na of omliggende lan­den zijn geen reden om te geloven dat het Einde met grote ‘E’ nabij is. Met een epi­demie kan je gewoon geen risico’s nemen en moet je de veilig­ste pro­ce­dures vol­gen die zor­gen voor zo min mogelijk besmet­ting en zo snel mogelijke behan­del­ing. Quar­an­taines klinken eng, maar zijn bedoeld om de ver­sprei­d­ing zo veel mogelijk af te rem­men en geen voor­bode van de dag des oordeels.

Het is wel belan­grijk om in het achter­hoofd te houden dat het effect van een nieuw virus meestal enkel in real­time kan bekeken wor­den en dat men alti­jd het zekere voor het onzekere wil nemen. In tegen­stelling tot de onheil­spel­lende frag­menten uit apoc­a­lyp­tis­che films kan je in de realiteit maar heel beperkt voor­spellen hoe gevaar­lijk een virus zal wor­den. De meeste gevallen met dodelijke afloop tot nu toe zijn oude of heel jonge mensen met een al een verzwakt immuun­sys­teem, of mensen die heel lang geen medis­che hulp had­den gezocht. Deze mensen zouden ook aan de griep kun­nen over­li­j­den. Dat maakt het doden­tal niet min­der erg, maar toont wel aan dat de diag­nose van 2019-NCoV lang niet alti­jd een doo­dsvon­nis hoeft te beteke­nen.


Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *