“We willen dat onze eerste plaat er helemaal staat”

In hun gezel­lige huis­je in Gent vertellen Reina en Fabi­an Rasti over de afgelopen drie jaar als Pavlove. Hoewel ze bei­den al van kinds af aan muziek maak­ten, kwam er van samen­werken op dat vlak niet erg veel in huis. “We suck­ten alle­bei”, biecht het duo op. Vele jaren lat­er repeteren ze samen met Hele­na May­or­ga, Daan Van Ister­dael en Arno Grootaers in de Lim­burgse zold­erkamer van laat­stge­noemde. Die bezetting is sinds drie jaar min of meer sta­biel, maar werd voorafge­gaan door een paar wis­sels. “In het zeer prille begin waren we met drie. Ik, onze huidi­ge bassist en een beat­box­er. Dat was nog niet wat het moest zijn. Lat­er is mijn zus Reina erbij gekomen, vervin­gen we de beat­box­er door een drum­mer en wer­den we Pavlove”, aldus Fabi­an.

Zeemzoete love songs

“Enerz­i­jds staat onze band­naam voor zeem­zoete love songs, een omschri­jv­ing die voor­namelijk past bij onze eerste num­mers. Anderz­i­jds is het ook een ver­wi­jz­ing naar het exper­i­ment van de Rus­sis­che weten­schap­per Pavlov. Samengevat proberen we met onze muziek mensen instant in een roes te bren­gen”, legt Reina uit. “Of te doen kwi­jlen”, vult Fabi­an aan, toen het door­drong dat we niet vroe­gen naar de afkomst van zijn eigen voor­naam.
Op vlak van set­ting wis­ten ze in het verleden al te geni­eten van zow­el kleine cafés als grote even­e­menten in open­lucht. Voor Reina gaat de voorkeur eerder naar een beperkt pub­liek in een knusse omgev­ing. Haar broer ziet ook voorde­len in een meer omvan­grijke mas­sa. Reina ver­duidelijkt: “Voor onze muziek hebben we wel gemerkt dat kleinere, donkere set­tings vaak tof­fer zijn. Anderz­i­jds hebben we vorig jaar in het OLT Riv­ieren­hof ges­taan als sup­port act van Hoover­phon­ic. Dat was een prachtige locatie, en uit­er­aard ook een unieke ervar­ing.” Haar broer vult aan: “Per­soon­lijk vind ik het makke­lijk­er om een band op te bouwen met het pub­liek als er wat meer volk staat. Met een klein pub­liek is het erg moeil­ijk om veel energie terug te kri­j­gen. Zek­er als de zaal gevuld is met Bel­gen, die vaak min­der los zijn.” “Het hangt uit­er­aard ook af van in hoev­erre het pub­liek ons kent. Op onze uitverkochte ep-release in De Vooruit was er een veel zot­tere sfeer dan wan­neer we op een fes­ti­val staan te spe­len voor een groep mensen die ons tussendoor even meepikt”, ver­volledigt Reina. Dat het Bel­gis­che pub­liek nogal bedeesd is, werd hen afgelopen maan­den eens te meer duidelijk tij­dens hun tour door het Verenigd Koninkrijk. Een ervar­ing die ze zek­er voor her­hal­ing vat­baar vin­den. “We merk­ten dat het pub­liek in het VK veel loss­er en ent­hou­si­aster reageerde. Niet alleen tij­dens de show, ook achter­af kwa­men ze ons com­pli­menteren en vast­ne­men. Dat zijn din­gen die dichter bij huis min­der snel gebeuren”, aldus Reina. Dat kan vol­gens haar broer ook wel een gevolg zijn van een cul­tu­urver­schil. “Ze zit­ten daar om negen uur ’s avonds natu­urlijk wel al vol alco­hol. Als je dan een show speelt om half elf, voel je op straat al Over­poort-vibes.”

Back to the roots

Inspi­ratie halen ze zoals vele anderen bij de muziek waar ze zelf veel naar luis­teren. Ook de tips van hun Iraanse fam­i­lie nemen ze daar­bij ter harte. “Ik denk dat er voor onze nieuw­ste num­mers wel wat is inge­si­jpeld van de cas­set­tet­jes van onze grootoud­ers. Die schote­len ons zo nu en dan wel iets voor met de bood­schap dat we trots mogen zijn op onze roots. Gelijk hebben ze. In de jaren 60 en 70 is er heel wat coole muziek gemaakt in onder andere Iran en Turk­i­je. Daar­van zijn er ongetwi­jfeld invloe­den te vin­den in onze nieuw­ste num­mers”, aldus Reina.

“Het zou mooi zijn mocht elke song van die plaat een emotie teweeg­bren­gen die iets meer gelaagd is dan bij veel heden­daagse muziek” – Fabi­an

Die num­mers zijn te vin­den op hun ep ‘Sav­ages’. Een ep die, hoewel ze de iden­titeit van de band nog steeds duidelijk bevat, ook wel ver­schilt van hun voor­gaande muziek. Een richt­ing die ze in de nabi­je toekomst willen bli­jven uit­gaan, hoewel het vol­gens het muzikaal brein van de groep, Fabi­an, lat­er nog veel kan­ten uit kan. “De muziek die te vin­den is op ‘Sav­ages’ is iets ruiger. Dat is vol­gens mij ook waar we momenteel meer naar­toe willen. Lat­er zie ik ook zek­er poten­tieel in een ep die het ruigere weer meer com­bi­neert met de six­ties-vibe die ons type­ert. Al is dat uit­er­aard afwacht­en. Momenteel proberen we vooral uit te zoeken wat we exact op onze eerste plaat willen. We hopen in de zomer wel wat op te kun­nen tre­den, dus zijn we nu volop muziek aan het schri­jven. We willen dat die eerste plaat er hele­maal staat en veel beluis­terd wordt. Dat is natu­urlijk de droom van elke band, maar in het verleden is ons dat wel min of meer gelukt. Een goede zaak, al bli­jft het een kwest­ie van vol­houden. We zijn er ons erg van bewust dat die eerste plaat veel bepaalt. Niet enkel voor luis­ter­aars, maar ook bin­nen de muziekin­dus­trie is een eerste indruk heel belan­grijk. Het zou mooi zijn mocht elke song van die plaat een emotie teweeg­bren­gen die iets meer gelaagd is dan bij veel heden­daagse muziek.” Die muziek komt voor­namelijk tot stand door Fabi­an, ter­wi­jl zijn zus zich ont­fermt over de tekst en de zan­gli­j­nen. “Fabi studeert muziekpro­duc­tie dus starten we alti­jd met een demo die hij maakt. Ik voeg er ver­vol­gens tekst en zan­gli­jn aan toe, waar­na we het samen muzikaal uitwerken. Dan leggen we het voor aan de rest en wordt er verder geknut­seld. Hele­na is zeer goed met sounds. Zij exper­i­menteert wat verder, probeert wat din­gen uit en tra­cht het haar eigen te mak­en. Het­zelfde geldt voor drum­mer Arno”, vertelt Reina. “En Daan, die ker­el speelt gewoon nooit een foute noot”.

Liefdadigheid

Voor hun laat­ste ep organ­iseer­den ze een crowd­fund­ing waar­bij ze uitein­delijk meer inza­melden dan aan­vanke­lijk beoogd. Een suc­ces dat ze niet meteen verwacht had­den. “We had­den wat research gedaan naar de manier waarop andere bands crowd­fund­ings had­den geor­gan­iseerd. Meestal kwam dat neer op zichzelf als band voorstellen en dan een beet­je geld vra­gen aan vrien­den en fam­i­lie. Dat wouden we anders aan­pakken, dus richt­ten we ons op bv’s die we zelf kenden of via-via kon­den bereiken. We hebben hen gevraagd ons te pro­moten alsof we een lief­dadighei­d­spro­ject waren en dat heeft gew­erkt”, vertelt Reina. “Onze andere optie bestond eruit onze bassist Daan zichzelf te lat­en pros­titueren. Hij had daar de gepaste snor voor, we hebben een andere naam voor hem gezocht en een kos­tu­um gekocht. Jam­mer genoeg zagen zow­el hij als zijn vriendin dat niet zit­ten”, lacht Fabi­an.

“Soms vin­den we het irri­tant dat art­work en sociale media de dag van van­daag zo belan­grijk zijn gewor­den, maar het hoort erbij” – Reina

Om dat alles klaar te spe­len, proberen ze niet enkel geld bin­nen te halen, maar ook de kosten te drukken. “We hebben het voordeel dat drie van onze ban­dle­den aan het con­ser­va­to­ri­um stud­eren. Daar kun­nen we studio’s gebruiken die vrij goed uit­gerust zijn. Daar­naast begin­nen ook onze eigen vaardighe­den erop vooruit te gaan en kun­nen we dus meer en meer zelf. Zo hebben we onze ep bijvoor­beeld deels zelf opgenomen met behulp van Math­ias Stal, die ook onze live-mix­er is”, vertelt Fabi­an.

Ook op vlak van art­work merken ze dat hun behendigheid erop vooruit­gaat. “Voor onze ep werk­ten we samen met het duo ‘Like Your Foot­print’. Zij hebben onze persfoto’s genomen en de plaat ont­wor­pen. Het art­work voor de sin­gle ‘Sav­ages’ maak­te ik dan weer zelf. Ik heb heel wat geprutst met Pho­to­shop en echte verf, maar onder­tussen begint het wel te lukken. Soms vin­den we het irri­tant dat art­work en sociale media de dag van van­daag zo belan­grijk zijn gewor­den, maar het hoort erbij. Als je dat zelf wat probeert te doen, heb je natu­urlijk het voordeel dat je ook op dat vlak je eigen ding kan doen. Het is een extra kun­st­tak die er bijkomt, en dat is wel leuk”, aldus Reina. Haar broer Fabi­an vult aan: “Het wordt vaak ver­geten dat al die zak­en heel veel geld kosten, maar we hebben het geluk dat we veel getal­en­teerde vrien­den hebbben, met wie we kun­nen samen­werken”, besluit Fabi­an.