Eurovisiesongfestival en geopolitiek


Door

Archief

Volgende week is het weer zover: Europa verenigt zich massaal rond de kijkbuis en bereidt zich voor om met een kritisch oor te luisteren naar kitscherige muziek. Speelt politiek echter geen belangrijkere rol dan muziek op het songfestival?

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 1/05/2022 – 21:23 door Lies De Mid­deleer­Jan Emiel Cordeels

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Al jaren lang zijn opval­lende kos­tu­ums en geplay­back­te instru­menten vaste waar­den op het Euro­visiesongfes­ti­val, zo ook geopoli­tieke over­weg­in­gen bij het stem­men. Zo weten we al langer dat er niet per se op tal­ent gestemd wordt, dan wel op buur­lan­den en poli­tieke under­dogs.

Heb uw naaste lief als uzelf

Het is alge­meen geweten dat buur­lan­den stem­men op buur­lan­den. Dit zien we, onder andere, in de Benelux en de Balkan­lan­den. Hoe slecht Bel­gië het ook doet (kuch kuch Hoover­phon­ic), wij kun­nen alti­jd reke­nen op de barmhar­tigheid van onze noorder­bu­ren. Op hun beurt kun­nen zij ook alti­jd op onze stem reke­nen. Ook al doet Lux­em­burg al een tijd­je niet meer mee aan het songfes­ti­val, waren ook daar de sym­pa­thieën in het verleden onder­ling merk­baar en werd er naar harten­lust pun­ten uit­gewis­seld alsof het Poké­monkaarten zijn op de speelplaats. Pit­tig detail: deze onge­spro­ken regel werkt meer in het voordeel van Ned­er­land, aangezien zij in het verleden al meer pun­ten ontvin­gen van ons, dan wij van hen.

Om deze laat­ste plaats zal Verenigd Koninkrijk stri­jd mogen voeren met ’s werelds gezel­lig­ste aparthei­d­sregime Israël

Ook in de Balkan zien we deze ten­dens. Ter­ry Wogan, de leg­en­darische reporter die jaren­lang Euro­visie becom­men­tarieerde voor de BBC, klaagde zijn hele car­rière lang over the Balkan vot­ing bloc. Dit houdt in dat Balkan­lan­den al jaren steev­ast voor elka­ar stem­men en zo dus ook stem­men voor zichzelf garan­deren. Zo hebben Cyprus en Grieken­land elka­ar vorig jaar de magis­che ‘douze points’ gegeven, net zoals de meeste voor­gaande jaren. Ook Rus­land ont­vangt gretig pun­ten van zijn Slavis­che broed­ers en geopoli­tieke bondgenoten zoals Azer­bei­dz­jan.

Cul­turele affiniteit­en en sym­pa­thieën werken ook in de omge­keerde richt­ing. Zo staat het Verenigd Koninkrijk al jaren alleen in de stri­jd en is het steeds onder­aan het score­bord te vin­den. Vorig jaar werd dit door de Brex­it nog eens uitver­g­root en kreeg het zow­el van de pro­fes­sionele jury als de kijk­er thuis een gênant lage score. Want hoewel het VK sinds 2008 al vier keer laat­ste is gewor­den, was het de eerste keer in jaren dat een land nul pun­ten voorgeschoteld kreeg.

Actuele politiek in de puntendynamiek

Dat actu­aliteit een rol speelt in de pun­ten­verdel­ing is ook niet nieuw. Wie inder­ti­jd geen irri­tante puber was, herin­nert zich miss­chien dat Rus­land in 2014 de Krim is bin­nengevallen en nog steeds poli­tieke, en dus ook Eurosong­s­te­un kreeg van de naburige lan­den Mol­davië en Azer­bei­dz­jan. Wan­neer drie jaar lat­er Eurosong in Oekraïne werd geor­gan­iseerd, was Rus­land er vanzelf­sprek­end niet welkom. Ook het Verenigd Koninkrijk ondervin­dt al langer prob­le­men door het bezetten van buur­lan­den en de resul­terende slechte score op Eurosong. Het beste voor­beeld hier­van is the trou­bles met Ier­land.

100% accurate formules en voorspellingen

Nu we deze algemene ten­den­zen ken­nen, kun­nen we een 100 % accu­rate for­mule opstellen aan de hand van enkele vari­abe­len en daarmee een weten­schap­pelijk ver­ant­wo­orde voor­spelling mak­en voor het songfes­ti­val vol­gende week. De for­mule die wij kon­den samen­stellen, luidt als vol­gt: 

Win­naar = (poli­tieke relevantie)² x (stem­men van de buur­lan­den) + (glit­terkledij en goede muziek) – (Verenigd Koninkrijk).

Hieruit kun­nen we aflei­den dat poli­tieke rel­e­vantie en stem­men van de buur­lan­den het meeste door­we­gen wan­neer men een Eurosongover­win­ning wilt behalen. Daar­naast zijn de muziek en gekke glit­ter­pak­jes wel opgenomen in de bereken­ing, maar zijn ze niet van doorslaggevend belang.

We kon­den een weten­schap­pelijk ver­ant­wo­orde voor­spelling mak­en voor het songfes­ti­val

De laat­ste vari­abele is dat de win­naar niet het Verenigd Koninkrijk is. Voor hen is ver­lies gegaran­deerd. Wat we dus nu al met zek­er­heid kun­nen zeggen, is dat de Britse Sam Ryder met het lied­je ‘Space Man’ de ster­ren niet zal bereiken en hoogst­waarschi­jn­lijk weer onder­aan het score­bord zal ben­ge­len. Om deze laat­ste plaats zal hij stri­jd moeten lev­eren met ’s werelds gezel­lig­ste aparthei­d­sregime Israël.

Net zoals ver­liez­ers kun­nen we met deze for­mule ook win­naars voor­spellen. Door de huidi­ge poli­tieke buren­ruzie tussen Oekraïne en Rus­land heeft Oekraïne veel aan pop­u­lar­iteit gewon­nen en is het zo goed als zek­er dat Euro­visie vol­gend jaar in Kiev geor­gan­iseerd wordt. Ook bij de book­mak­ers staat de Oekraïense inzend­ing Kalush Orches­tra op num­mer één. Op num­mer twee voor­spellen we Fin­land. Ook deze rock­ers kri­j­gen geopoli­tieke plus­pun­ten, per­soon­lijk uit­gereikt door het NAVO-hoofd­kwarti­er. De laat­ste podi­umplaats reiken we uit aan Zwe­den. Deze Euro­visiesu­per­ma­cht ont­vangt ook kers­verse NAVO-sym­pa­thi­estem­men en zal richt­ing de finale gekat­a­pul­teerd wor­den door boom­ersen­ti­ment.

Hier­bij kun­nen we con­clud­eren dat poli­tiek een grotere rol speelt bij het Euro­visiesongfes­ti­val dan muziek. Geen enkel glit­ter­pak­je kan op tegen een over­heid met een goed PR-team.


Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *