De Croo geeft in gesprek met bezetters aan Palestina te willen erkennen als staat

Vol­gens pre­mier Alexan­der De Croo “moeten de uni­ver­siteit­en over­gaan op actie in plaats van woor­den.” De VUB gaf daar­bij alvast het goede voor­beeld en vol­gens hem moet de UGent daarin vol­gen. De collega’s uit Brus­sel brak­en met Israëlis­che part­ners die medeplichtig zijn aan het bloed­bad in Gaza. De Croo zei dat hij hoopt dat uni­ver­siteit­en in dialoog gaan met stu­den­ten over het the­ma en dat hij de houd­ing die de VUB tegen­over Israël heeft ingenomen, ste­unt. Hoewel de Com­missie Mensen­recht­en­beleid en Dual Use Onder­zoek van de UGent een gelijkaardig advies uit­sprak, ging de Raad van Bestu­ur daar niet op in. “Acad­emis­che vri­jheid is niet vri­jbli­jvend”, aldus De Croo.

“We mogen de aan­val van Hamas op zeven okto­ber niet nor­malis­eren” – Alexan­der De Croo

De eerste min­is­ter verk­laarde verder te willen gaan dan louter sym­bol­is­che maa­trege­len tegen Israël. “We zullen alti­jd aan de kant van de mensen­recht­en staan.” Daarom moet er vol­gens hem werk gemaakt wor­den van de erken­ning van de Palesti­jnse staat, in samen­werk­ing met andere lan­den. Anderz­i­jds legde hij ook de nadruk op de lange geschiede­nis van geweld van bei­de kan­ten in de regio. De Croo nuanceerde: “We mogen de aan­val van Hamas op zeven okto­ber niet nor­malis­eren.” Een deel van het pub­liek ging hier niet mee akko­ord. Een stu­dent wierp op dat de pre­mier hier­mee de onder­drukker gelijk­stelt aan de onder­druk­te. De eerste min­is­ter kwam van zijn kant met een plei­dooi voor een tweestateno­ploss­ing. Dat is vol­gens hem de enige manier om het geweld voor­goed te stop­pen. Ook hierin kon het pub­liek zich slechts matig vin­den.

“UGent moet voor­beeld van VUB vol­gen” – Alexan­der De Croo

Studenten blijven op hun honger zitten

De stu­den­ten leg­den tij­dens het gesprek de nadruk op het nut van een acad­emis­che boy­cot. Israël is namelijk een ken­nisec­onomie, waar­door een boy­cot van Israëlis­che uni­ver­siteit­en een grote druk op het land zou zetten. Stu­den­ten wijzen op het feit dat Maya Wind, een Israëlis­che antropologe die bear­gu­menteert dat Israëlis­che uni­ver­siteit­en medeplichtig zijn aan geno­cide, ook pleit voor een acad­emis­che boy­cot. Er wer­den opnieuw ver­wezen naar de boy­cot van Rus­land kort na de inval in Oekraïne omdat daar wel naar de poli­tiek geluis­terd werd. Er waren ook klacht­en over het feit dat de sanc­ties tegen Israël te traag genomen zouden zijn en er geweigerd wordt om de sit­u­atie te erken­nen als een geno­cide.

“We zijn het cen­trum van Europa, maar niet de chef” – Alexan­der De Croo

De pro­test­erende stu­den­ten had­den drie con­crete eisen voor pre­mier Alexan­der De Croo, die ze formeel over­handig­den in de vorm van een brief. Ten eerste vroe­gen ze dat hij pub­lieke­lijk een acad­emis­che boy­cot van Israëlis­che instellin­gen door alle Bel­gis­che uni­ver­siteit­en onder­schri­jft. Verder wilden ze dat De Croo expli­ci­et oproept tot een acad­emis­che boy­cot van alle Israëlis­che insti­tuten. Ten slotte wilden ze dat Bel­gië zijn posi­tie als tijdelijke voorzit­ter van de Raad van de EU aan­gri­jpt om de asso­ci­atieovereenkomst tussen de EU en Israël onmid­del­lijk op te schort­en. De Croo wees er echter op dat Bel­gië daarover niet op zijn een­t­je kan beslis­sen: “We zijn het cen­trum van Europa, maar niet de chef.”