On campus examens: steekt de UGent haar kop in het zand?

Ik heb in juni nor­maal gezien elk van mijn vijf exa­m­ens on cam­pus. Ik ben bang. Zal de UGent reken­ing houden met mijn bezorgdhe­den? Tot nu toe heeft onze uni­ver­siteit daar zelfs nog geen begin van een antwo­ord op gegeven. 

Het groot­ste prob­leem is logistiek: wat met het papi­er van schriftelijke exa­m­ens? Voor de stu­dent is het prob­leem dat je maar een besmette toezichthoud­er moet hebben die je papi­er heeft aanger­aakt, en je kan besmet ger­ak­en. Niet iedereen gaat even nauwkeurig om met voor­zorgs­maa­trege­len en anderen hebben gewoon de pech even ono­plet­tend te zijn. Voor het per­son­eel stelt zich een grot­er prob­leem: als je als assis­tent of prof een exa­m­en afneemt met een vijfhon­derd­tal stu­den­ten, is de kans groot dat er min­stens één iemand tussen zit die besmet is. In rusthuizen houden ze papieren post 72 uur apart om ervoor te zor­gen dat het virus niet bin­nenkomt. Hoe gaat de UGent ervoor zor­gen dat een exa­m­enkopij niet door meer dan één iemand wordt aanger­aakt in 72 uur? 

Daar­naast stelt zich een psy­chol­o­gisch prob­leem: je zit als stu­dent al meer dan twee maan­den bin­nen en je moet plots buiten. Ik ben nu al bang om alleen bood­schap­pen te gaan doen, laat staan dat ik in een audi­to­ri­um of zaal moet bin­nen­gaan met meer dan hon­derd stu­den­ten. En wat als ik naar het toi­let moet? Het is onver­mi­jdelijk dat je in con­tact komt met andere mensen. Boven­di­en hebben niet alle stu­den­ten de mid­de­len om aan vol­doende ontsmet­tingsmid­del, hand­schoe­nen en mond­maskers te ger­ak­en. Exa­m­ens zijn sowieso stressvol, maar nu zit je in een sit­u­atie waar­bij je al enkele weken in een stressvolle sociale iso­latie ver­keert. Hier­van weten we dat dit niet gezond is – geestelijk én fysiek. Is het dan wel ver­ant­wo­ord van de UGent, dat ze nog steeds hard­nekkig vol­houdt dat ze exa­m­ens schriftelijk zal afne­men? Als het met de ene helft online kan, waarom ook niet de andere? 

UGent, stel je exa­m­en­meth­od­es in vraag

Er zijn uit­er­aard prof­fen die hier­mee reken­ing houden en hun exa­m­en online organ­is­eren. Maar er is te weinig ini­ti­atief van de UGent en van indi­vidu­ele pro­fes­soren om exa­m­en­meth­od­es in vraag te stellen. Het zou voor veel vakken mogelijk zijn om papers, werk­stukken en online (openboek)examens te organ­is­eren. Als papers niet mogelijk zijn, kan je nog steeds een beroep doen op open­boekex­a­m­ens onder tijds­druk. Het argu­ment van uit­zon­der­lijke omstandighe­den gaat hier even­goed op: UGent, stel je exa­m­en­meth­od­es in vraag. Aan al die alter­natieve meth­od­es zijn zek­er en vast nade­len ver­bon­den, maar die zijn er ook aan klassieke exa­m­ens. Miss­chien is dit juist het uit­gelezen moment om te zien welke resul­tat­en deze alter­natieve manieren van exam­ineren oplev­eren. 

Een aan­tal maand gele­den had­den we ons niet kun­nen inbeelden dat we hier opges­loten zouden zit­ten. In vergelijk­ing daarmee is een al dan niet tijdelijke over­stap naar andere exa­m­en­meth­od­es niet zo rad­i­caal. Stu­den­ten­v­erenigin­gen aan onze uni­ver­siteit namen al de ver­ant­wo­ordelijke besliss­ing om alle activiteit­en van dit acad­e­mie­jaar (of toch tot begin juli) af te gelas­ten. Het min­ste dat de UGent zou kun­nen doen, is een duidelijk antwo­ord voorzien op de reële bezorgdhe­den van zow­el per­son­eel als stu­dent.