Pano bezorgt UGent schaamrood op de wangen


Door

Pano legde in zijn recentste uitzending een hele resem wantoestanden aan de Vlaamse universiteiten bloot. Er wordt met een beschuldigende vinger gewezen naar de tuchtprocedure én naar de rector persoonlijk.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 16/03/2022 – 23:11 door Dries Blon­trock

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Het was al even gele­den dat een Pano-reportage de UGent op stel­ten zette. Hoog tijd om daar veran­der­ing in te bren­gen, moeten ze bij de VRT gedacht hebben. De Panore­portage van woens­dag 16 maart legde een hele resem wan­prak­tijken aan de UGent en de KU Leu­ven bloot. Aan onze alma mater (#WeAreUGent) zoomde de doc­u­men­taire in op het geval van één pro­fes­sor aan de fac­ul­teit Bio-inge­nieur­sweten­schap­pen, spec­i­fiek in de vak­groep Plant en Gewas.

Vernedering van doctorandi

Het betre­ft een prof die een belan­grijke posi­tie bin­nen de fac­ul­teit ver­wor­ven had. Hij is een van de meest pub­licerende prof­fen en begelei­d­de een hele schare aan doc­tor­aatsstu­den­ten. De doc­u­men­taire laat uitschi­j­nen dat dat een van de rede­nen is waarom hem ‘van bove­naf’ de hand boven het hoofd wordt gehouden.

Vol­gens de getu­igenis­sen in de uitzend­ing maak­te het gedrag van de prof het qua­si onmo­gelijk om te func­tioneren als doc­tor­aatsstu­dent. Er zou een destruc­tieve sfeer heersen, de pro­fes­sor verned­erde zijn doc­tor­an­di en bezorgde hen zodanig veel onzek­er­heid dat velen twi­jfelden of ze wel zouden door­gaan met hun doc­tor­aat. Getu­igen hebben het over een man die niet bezig is met weten­schap, maar enkel met zijn ima­go.

Getu­igen hebben het over een man die niet bezig is met weten­schap, maar enkel met zijn ima­go

Daar zou hij bij­zon­der ver voor gegaan zijn, en zelfs de grens tussen weten­schap en ver­vals­ing over­schre­den hebben. Data wer­den gepimpt, onder­zoeken wer­den iets aantrekke­lijk­er voorgesteld dan ze werke­lijk waren, en dat alle­maal ter meerdere glo­rie van de pro­fes­sor. Doc­tor­an­di getu­igen ook dat de pub­li­catiedruk toren­hoog ligt, omdat de pri­or­iteit bij zo veel mogelijk geld bin­nen­halen zou liggen.

20 klachten, niks gebeurd

Jaren­lang is er daar dus geen veran­der­ing in gekomen. “Maar hebben ze wel geprobeerd om er iets aan te doen?”, vraagt de stem van de pre­sen­ta­tor zich luidop af. Een terechte vraag, want je kan je natu­urlijk afvra­gen of ze het wel echt willen: 20 klacht­en over één prof is aan de lage kant.

Ook bij een ander UGent-orgaan, Diver­gent, dat zich bezighoudt met diver­siteit aan de UGent, klinken er klacht­en. Een dien­sthoofd zou, ondanks negatieve feed­back van bij­na de hele dienst, er jaren­lang gewoon doorgew­erkt hebben. De wasli­jst aan klacht­en betrof vooral zowat alle mogelijke vor­men van onpro­fes­sioneel gedrag.

Onaantastbaar

“Wanen som­mige prof­fen zich onaan­tast­baar?”, poneert de ver­tel­stem even lat­er. Het heeft er alles van weg, en dat wordt in de hand gespeeld door de manier waarop de tucht­pro­ce­dure om klacht in te dienen wegens grensover­schri­j­dend gedrag aan de UGent in elka­ar zit. Een meld­ing indi­enen is informeel en kan anon­iem, maar daar moet op zich niks mee gedaan wor­den. Dat moet de uni­ver­siteit wel doen met een formele klacht, maar dat kan niet anon­iem gebeuren. Daar­na passeert de klacht direct bij de rec­tor, die moet oorde­len of er een pro­ce­dure wordt opges­tart. Aangezien dat in ver­schil­lende bek­ende gevallen van klacht­en niet gebeurde, kijken velen nu scep­tisch naar de rol van de rec­tor in het hele ver­haal.

Het woord ‘doof­pot’ wordt ook in de mond genomen

Een klacht indi­enen wordt boven­di­en niet bepaald aanger­aden door de pre­ven­tie-adviseur. Een stu­dente getu­igde in de reportage over het feit dat haar afger­aden werd om effec­tief klacht neer te leggen, onder andere door ver­wi­jzin­gen naar de mogelijke impact op haar acad­emis­che toekomst. Het woord ‘doof­pot’ wordt ook in de mond genomen, mede omdat klagers niet de garantie kri­j­gen dat ze te weten komen of en welke straf de beklaagde uitein­delijk kri­jgt. 

“Wat moet je doen om géén pro­motie te kri­j­gen aan de UGent?”

De tucht­pro­ce­dure ver­loopt ook intern bin­nen de uni­ver­siteit, maar velen vra­gen zich af of het wel mogelijk is voor werkne­mers van de uni­ver­siteit onafhanke­lijk kun­nen oorde­len over elka­ar. Ver­schil­lende stem­men roepen op tot de aanstelling van exter­nen voor die taak.

Angst om te praten

Ver­schil­lende mensen in de doc­u­men­taire vin­den dat de rec­tor te veel getreuzeld heeft en ze willen alsnog een tucht­pro­ce­dure tegen de prof in kwest­ie. Hij kreeg zelfs nog een pro­motie. Dat inspireerde een van zijn slachtof­fers tot de vol­gende samen­vat­tende woor­den: “Wat moet je doen om géén pro­motie te kri­j­gen aan de UGent?”

Schrik om te getu­igen is geen nieuw fenomeen

Intussen zond de rec­tor een vertrouwelijke mail naar alle leden van de Raad van Bestu­ur waarin hij lijkt te betreuren dat de UGent de uitzend­ing niet vooraf kon bek­ijken. Rik Van de Walle ver­meldt ook dat hij een mail ver­stu­urd heeft naar alle medew­erk­ers van de fac­ul­teit met de nodi­ge “duid­ing” die hij ook al aan de Pano-redac­tie bezorgde. Het leek hem gezien de beperk­te onder­wi­js­rol van de pro­fes­sor niet nodig om die ook aan stu­den­ten te bezor­gen. 


In de reportage wou vri­jwel iedere getu­ige anon­iem bli­jven, behalve één net afges­tudeerde doc­tor­aatsstu­dent. Het is een fenomeen dat niet nieuw is: toen Scham­per zocht naar getu­igen over, bijvoor­beeld, wan­toe­s­tanden in de Edu­catieve Mas­ter of de stages van de oplei­d­ing Geneeskunde, was vri­jwel nie­mand bereid zon­der anon­imiteit te getu­igen.