Je mag trots zijn op jezelf

Hannes Blockx

We zijn te hard voor onszelf en het mag gezegd wor­den. Onze lat komt steeds hoger te liggen zon­der dat we het kun­nen tegen­houden. I hate to break it to you, maar eens die lat bij­na door het vals pla­fond wordt gedrukt, is er geen plaats meer om erover te ger­ak­en, hoe mager je dan ook mag zijn. De maatschap­pij en wijzelf dumpen steeds weer onge­zonde por­ties druk en kri­tiek op ons bord. Niet alles moet per­fect zijn, hoewel het tegen­deel er tegen­wo­ordig onafge­bro­ken wordt inger­amd door onze omgev­ing en de per­fec­tion­ist in ieder van ons.

Steek uw mid­delvinger dus maar eens op naar die inner­lijke criti­cus en, als ik het zo kortaf mag zeggen, naar de hele maatschap­pij. Als jij het niet doet of niet kan, zal ik het voor jou doen. Fuck you. Fuck­ing fucked maatschap­pij. Wat je doet is wél goed genoeg. Nee, ver­domme: het is meer dan goed. Het is super! Wat jij alle­maal bereikt, wie je bent als per­soon, wat je creëert en waar je je voor inzet, het is ongelooflijk knap van jou. En als het even niet lukt, is dat hele­maal oké en je bent nie­mand, ook jezelf niet, een verk­lar­ing schuldig. (Men­taal) slecht gaan is ook gaan. Loslat­en is niet falen.

Fuck you. Fuck­ing fucked maatschap­pij

Het is ook weer die tijd van het jaar waarin de dagen bestaan uit koffie slurpen, achter boeken zit­ten, wenen, méér koffie drinken, her­halen, schud­den met je pols wan­neer die over­be­last is van al het typen, schri­jven en Tik­Toks scrollen, nog meer koffie bin­nen­werken en zenuwinzinkin­gen beteuge­len. De meesten onder ons zit­ten in het­zelfde schuit­je, kam­er­aad. We rak­en er wel door. Of niet, dan is het in augus­tus gewoon weer stri­j­den.

Het maakt niet uit in welk jaar je zit, voor de hoeveel­ste keer je het jaar in kwest­ie doet, welke prof­fen je zo graag zien dat hun vakken je hard­nekkig bli­jven vol­gen of hoe hard je achter­loopt op je plan­ning die je maak­te en waar­van je wist dat je die toch nooit meer ging bek­ijken. Je bent er nog, dus dat is al genoeg. Zelfs de niet-stu­den­ten onder ons: wees trots op jezelf. Het is niet gemakke­lijk, en dat is alge­meen geweten. Put­ten zijn er om kei­hard in te vallen en er op één of andere manier wel weer uit te ger­ak­en. Als dat direct lukt, super! Als dat niet lukt, kan je gerust even op adem komen en viben in de put.