Groentestrudel, aber jawohl! ★★★

Je kan haast niet anders dan een beet­je huiv­eren wan­neer de strudel met een prop puree op je bord wordt gek­letst. Even twi­jfelachtig is de vraag of je daar zoet­zure saus bij wil. Akko­ord, dit geeft een wereldse indruk, maar in alle eerlijkheid: het doet meer denken aan de Over­poort op vri­jdagocht­end dan aan een lekkernij. En gelukkig kan ik geen geur toevoe­gen aan dit artikel. Toch was het deeg ver­rassend knap­perig. Bij inspec­tie van de strudels inge­wan­den – opgelet: dit is moeil­ijk met het blote oog – herken je mogelijks broc­coli en iets wat lijkt op een ver­geten groente. Ik ben er steev­ast van over­tu­igd dat die terecht ver­geten wor­den: ze zijn vuil. Niet­temin gaf deze bit­tere groente karak­ter aan het gerecht. Alles bij elka­ar genomen, is de groen­testrudel (met zoet­zure saus!) een aan­rad­er voor liefheb­bers van een culi­nair-emo­tionele roet­sjbaan op een verder saaie woens­da­gavond.