Dagelijkse Restokost: Moussaka ★★★

Eén­maal thuis­gekomen drong het aro­ma van de take­away­doos door merg en verkleumd been. Een prangende vraag bekroop ons: ver­hit deze mous­sa­ka onze gemoed­eren of laat het ons koud?

Een eerste hap slaagde meteen in haar opzet: dit was inder­daad mous­sa­ka. Een beloftevol begin, zij het niet over­weldigend. Tweede en derde hap­pen gaven echter niet meer duidelijkheid. De achilleshiel van dit gerecht is dat alle hap­pen uitein­delijk zowat het­zelfde smak­en, zon­der vari­atie. Een uit­zon­der­ing op de een­tonigheid zijn de aar­dap­pel­pas­sages. Diens cohe­sie was per­fect uit­ge­bal­anceerd tegen­over de smeuïgheid, wat in een oven­scho­tel niet alti­jd even vanzelf­sprek­end is.

Dat kon even­goed opges­pat strooizout van de terug­weg zijn

Het sei­tange­hakt werd als vol­waardi­ge ver­vanger bevon­den en eiste geen hoof­drol op in onze maalti­jd, net zoals dat ook verwacht wordt in een oven­scho­tel. Wat wel op te merken viel aan het geheel, is dat er toch wat pit­tigheid miste. Op vlak van kruiden werd enkel een zoute smaak ont­waard, maar dat kon even­goed opges­pat strooizout van de terug­weg zijn. Wat groene kruiden en een fikse por­tie peper zouden dit gerecht vol­gens ons naar een hoger niveau tillen.

Maar al bij al moet gezegd wor­den dat het eruit zag als mous­sa­ka en het smaak­te naar mous­sa­ka. Of ons hart een spronget­je zal mak­en wan­neer we het opnieuw op de menukaart zien, is twi­jfelachtig. Maar slecht was het zek­er niet.