Oorspronkelijk gepubliceerd op 15/05/2022 – 21:12 door Collin Cardon
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
Na de recente interne facultaire stuververkiezingen konden we Maarten Bogaert (valse naam vanwege zijn toekomst in de politiek, red.) strikken voor een exclusief interview. De komende jaren vertegenwoordigt hij de studenten uit de opleidingen psychologie en pedagogie.
Proficiat met je verkiezingsoverwinning, ‘Maarten’! Wat gaat er door je heen?
Bedankt! Ik kan het eerlijk gezegd nauwelijks geloven. Het is waarlijk een hoogdag voor de democratie! Ik heb niet minder dan honderd voorkeurstemmen gehaald, daar kunnen politici nog een puntje aan zuigen! (lacht overdreven) Ik zou graag mijn ouders bedanken, voor de jarenlange…
Maarten
Ja oké, dat doe je straks dan maar. Kunnen we echter wel spreken over een overwinning, gezien de hoeveelheid onthoudingen?
Kijk, zoveel onthoudingen, dat was ergens wel te verwachten. We zijn immers de FPPW: dingen onthouden, oftewel het brein, dat is kinda our thing (lacht als een hyena met kiespijn). Mensen zeggen dat ze zich hebben onthouden door het lage aantal kandidaten. Dat vind ik raar. In mijn kandidatuur staat immers dat ik het werk van drie stuvers zal verrichten.
Je gaat het dan toch enorm druk hebben: je normale programma én zoveel stuverwerk?
Goh, dat laat ik in het midden. Zolang ik mijn programma maar kan doorvoeren, dan ben ik al lang tevreden. Val niet achterover, maar ik zou graag lesopnames verplicht maken. Naast dit revolutionaire gegeven wil ik groepswerken afschaffen, meer aandacht voor duurzaamheid en jawel hoor, de communicatie verbeteren. Als dat me niet binnenkrijgt bij een politieke partij, dan weet ik het ook niet meer.
