Gat in uw cultuur


Door

Archief

De gustibus et coloribus non disputandum est. Maar een goede raad op tijd en stond kan nooit kwaad. Deze week helpen Dany en Sofie het gat in uw cultuur dicht te metselen. 

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 7/03/2017 – 23:37 door Chloë Van Gelder

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Sofie Alossery – stu­dente geschiede­nis UGent – 21 jaar

Sofie is zot van De Sti­jl, de mod­ernistis­che kun­st­be­weg­ing uit het inter­bel­lum met klasse­bakken als Piet Mon­dri­aan en Theo Van Does­burg. “Men denkt snel: ‘dat kan een vijf­jarig kind ook’, maar dat is natu­urlijk het punt. Door het con­trast tussen de pri­maire kleuren en de achter­gron­den in het zwart en wit onder­schei­dt De Sti­jl zich dan ook van het ama­teurschap.” Vol­gens Sofie resoneert De Sti­jl van­daag nog steeds in archi­tec­tu­ur en design. Geen mens die er nog aan denkt om bistros­toelt­jes te kopen. “Ik hou ook van de exu­ber­antie in roco­co en het neo­clas­si­cisme, een com­plete antithese met De Sti­jl.” Na de dood van Van Does­burg in 1931 maak­te de groep een laat­ste num­mer van het gelijk­namige tijd­schrift en sloot daarmee één van de invloedrijk­ste kun­st­pe­ri­odes uit de Lage Lan­den af. Het Stedelijk Muse­um in Ams­ter­dam viert 100 jaar De Sti­jl met een expo die loopt tot 21 mei.

“Dat kan een vijf­jarig kind ook, maar dat is net het punt”

Dany Depauw – ver­pleger – 52 jaar

Dany pleit voor een sol­idair cul­tu­urbeleid. “Jonge kun­ste­naars hebben het steeds moeil­ijk­er om bek­end­heid te oog­sten. Er wordt steeds weer naar de vaste waar­den gegrepen, ter­wi­jl nieuwkomers nauwelijks de kans kri­j­gen om aan bod te komen, ondanks de sociale media en de oppor­tu­niteit­en die het inter­net bieden. Er kan een dis­cussie openge­bro­ken wor­den over eventuele maa­trege­len of quo­ta, heffin­gen op peper­dure schilder­i­jen die teruggevorderd kun­nen wor­den om de kun­ste­naars die het moeil­ijk hebben te ste­unen. Daar­naast bli­jft de kunst­wereld nog steeds een white male-wereld­je. Er wor­den te weinig kansen benut om de cre­atieve vaardighe­den van allochto­nen en min­der­he­den te stim­uleren. Kun­st kan grote stap­pen richt­ing inte­gratie zetten. Een mooi ini­ti­atief zie ik bij vzw Mivalti in Tielt, waar ver­schil­lende kunstexpo’s wor­den geor­gan­iseerd, gecreëerd door mensen met een beperk­ing. Er kan ook cre­atiev­er omge­spron­gen wor­den met het pro­moten naar jon­geren toe. Iedereen vin­dt sport- en muziekklassen evi­dent, zouden cul­tu­ur­reizen in de lagere school bijvoor­beeld geen meer­waarde zijn? Een her­vorm­ing van het cul­tu­urbeleid zou niet mis­staan.”

“Een her­vorm­ing van het cul­tu­urbeleid zou niet mis­staan”


Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *