Geen educatie zonder representatie

De RvB is een van de belan­grijk­ste orga­nen aan onze uni­ver­siteit. Daar wordt beslist welke koers de uni­ver­siteit vaart, waar ze sub­si­dies aan uit­geeft, en belan­grijk­er: waarop er wordt bespaard. In die raad zit­ten verte­gen­wo­ordi­gers van het prof­fenko­rps aan alle fac­ul­teit­en (ZAP), het tech­nisch en assis­terend acad­emisch per­son­eel (ATP en AAP), een tien­tal externe spe­cial­is­ten, en naast een aan­tal directeurs, een voorzit­ter en onder­voorzit­ter, ook de rec­tor en vicerec­tor. Van alle 38 per­so­n­en die er een stem mogen uit­bren­gen, zijn er vier stu­den­ten.

Moeilijk contact met studenten

In de SoRa wordt er vooral gede­bat­teerd over prob­le­men die te mak­en hebben met de homes, de resto’s en andere sociale kwest­ies. Daar zit­ten vier recht­streeks verkozen stu­den­ten in (stu­den­ten­verte­gen­wo­ordi­gers of kortweg ‘stu­vers’), drie leden van de RvB en een afgevaardigde van de Ver­gader­ing der Kon­ventsvoorzit­ters (VKV). Daar­naast zijn er ook verte­gen­wo­ordi­gers voor de prof­fen (ZAP), assis­ten­ten (AAP), vak­bon­den en enkele andere orga­nen. Het bij­zon­dere is dat stu­den­ten hier even­veel verte­gen­wo­ordi­gers hebben als niet-stu­den­ten omdat de onder­w­er­pen vaak belan­grijk zijn voor hen. 

“Stu­den­ten, AAP en ATP mak­en amper kans tegen de ZAP en het man­age­ment” − Eva Van Reeth, RvB-stu­ver

Verte­gen­wo­ordi­gers zijn niets zon­der de mensen die ze verte­gen­wo­ordi­gen. Het con­tact met hun kiez­ers is echter niet vanzelf­sprek­end. RvB-stu­vers Eva Van Reeth en Said Mabrouk en SoRa-stu­ver Aynur Kabak zien twee grote kanalen: enerz­i­jds de Gentse Stu­den­ter­aad (GSR) en anderz­i­jds vrien­den en ken­nis­sen. Het is natu­urlijk onmo­gelijk om de mening van elke stu­dent aan te voe­len, en dat moet ook niet vol­gens Eva: “We zouden graag nog meer stu­den­ten betrekken die ook buiten het stu­ver­land­schap staan, maar we moeten ook wel ergens besef­fen dat het meren­deel van de stu­den­ten geen inter­esse heeft om zich hier­mee bezig te houden.

Desal­ni­et­temin verte­gen­wo­ordi­gen wij ook hún mening en moeten wij zor­gen dat de uni­ver­siteit er een is waar ze graag stud­eren en zo weinig mogelijk prob­le­men ondervin­den.” Vol­gens Said is de inter­esse ook sterk afhanke­lijk van het type dossier: “Bij bepaalde dossiers kri­j­gen we weinig input van de stu­den­ten zelf, en dan stem je meestal op je gevoel, of geef je gewoon weer wat jouw visie daarover is.”

Gebrek aan diversiteit

Uni­ver­si­taire volksverte­gen­wo­ordi­gers staan ook op de eerste rij in de dis­cussies over alle bek­ende en min­der bek­ende macro­prob­le­men. Denk aan de fall-out van de getu­igenis­sen omtrent machtsmis­bruik en grensover­schri­j­dend gedrag, de furore rond het Ster­re­bos, of de beruchte belei­d­sno­ta. Over die eerste klinken meerdere verte­gen­wo­ordi­gers zo klaar als een klon­t­je, bijvoor­beeld Eva: “De macht­spoli­tiek is een prob­leem en daar moet aan gew­erkt wor­den. Zow­el de aan­pak achter­af als de pre­ven­tie en de interne cul­tu­ur moet onder han­den genomen wor­den. We moeten niet doen alsof alles goed loopt, want daar helpen we nie­mand mee. Het prob­leem ontken­nen zorgt ervoor dat het niet aangepakt kan wor­den en is bijgevolg heel schadelijk voor de slachtof­fers.” De RvB zet zich langs de andere kant ook in om het prob­leem op te lossen door te helpen bij de samen­stelling van een tucht­com­missie aan de UGent, waarin een meerder­heid aan externe leden zal zete­len.

 “Er is heel veel empathie en begrip in de Sociale Raad” − Aynur Kabak, SoRa-stu­ver

Andere prob­le­men zoals diver­siteit bli­jven echter een doorn in het oog van de verte­gen­wo­ordi­gers. Aynur ziet dat de lijn van grensover­schri­j­dend gedrag niet wordt door­getrokken: “Over grensover­schri­j­dend gedrag werd enorm veel gezegd en er is eigen­lijk onmid­del­lijk actie onder­nomen. De UGent is daar echt mee bezig geweest; er zijn heel snel ver­gaderin­gen gehouden en oplossin­gen gevon­den. Dat zie ik echter niet gebeuren bij diver­siteit en inclu­siviteit.

Zo hebben we een open brief gelanceerd met Umo­ja, de GSR en enkele andere stu­den­ten­v­erenigin­gen, genaamd ‘Dekoloniseer UGent’, maar daar is niet zo veel mee gebeurd. We hebben niet alleen die open brief geschreven met daarin con­crete acties, maar we zijn in gesprek gegaan met de rec­tor − tot tweemaal toe! En toch komen die acties zeer traag op gang.” Ook intern is dit gebrek aan diver­siteit te voe­len vol­gens Eva: zij wil graag in de raden zelf ook wat meer diver­siteit zien.

Ongelijk verdeeld

Diver­siteit is echter niet het enige wat er zou mogen veran­deren. Als Said de RvB mocht samen­stellen, zou die er heel anders uitzien. “Ik zou het aan­tal exter­nen extreem ver­min­deren, meer focussen op de leden van onze uni­ver­siteit en hen alle­maal een even zware stem geven. Als je 12 prof­fen hebt, ook 12 stu­den­ten bin­nen­lat­en, 12 assis­ten­ten, enzovoort.” Ook Eva zou de zetels graag herverde­len: “Stu­den­ten, AAP en ATP mak­en amper kans tegen de ZAP en het man­age­ment, ter­wi­jl er juist ontzettend veel stu­den­ten zijn en de uni­ver­siteit niet zon­der het per­son­eel kan werken. Dat is jam­mer.” 

Toch zijn ze blij dat ze deel kun­nen uit­mak­en van de RvB, want het is wel de uit­gelezen kans om de stem van de stu­den­ten te lat­en horen. “Je stem wordt wel geho­ord en gere­specteerd, maar de impact bli­jft beperkt als je de andere geledin­gen niet kan over­tu­igen”, vat Said samen. Ook in de SoRa is Aynur trots op de vlotte samen­werk­ing die ze ervaart en de debat­ten die gevo­erd wor­den: “Er is heel veel empathie en begrip in de Sociale Raad. Niet alleen voor de stu­vers, ook voor de stu­den­ten in het alge­meen. Kijk bijvoor­beeld naar de ver­soe­pel­ing van de regels voor stu­den­ten­v­erenigin­gen tij­dens coro­na of de ste­un voor home-stu­den­ten na de afschaffing van de automa­tis­che huur­toe­lage. Die empathie is echt heel mooi om te zien en is niet over­al vanzelf­sprek­end.”