Petra De Sutter is niet zó interessant

Onlangs kreeg ik de kans om als hoof­dredac­teur mijn mening over ‘Citaat­gate’ te geven. Dat heb ik heel braaf gedaan, maar achter­af had ik nog enkele bedenkin­gen die ik met de wereld wilde delen.

Na zoveel toeters en bellen, is dit nu echt hét dossier aan de UGent dat zoveel media-aan­dacht zou moeten geni­eten? Is dit hét dossier waar­bij de rec­tor eventueel zou moeten opstap­pen?

De UGent zit al enkele jaren in een zeer woelige peri­ode, ook voor­dat De Sut­ter rec­tor was. Dis­cussies over de ban­den met Israël, grensover­schri­j­dend gedrag en besparin­gen zijn de afgelopen jaren, helaas, zo goed als dagelijkse kost gewor­den. Toch kreeg bij­na geen enkel van deze onder­w­er­pen een ver­meld­ing op het jour­naal, een aflev­er­ing van Terza­ke én een pan­el op de Afspraak. 

Ik wil daarmee zek­er niet de VRT, of andere media, afschilderen als een cor­rupte bende, maar ik vraag me af of dit nu het onder­w­erp is waar we zoveel zendti­jd aan moeten best­e­den. Daar­naast pleit ik zek­er ook niet voor een kri­tiek­loze benader­ing van ‘Citaat­gate’. Het is gênant, zek­er als acad­emis­che instelling, en de rec­tor moet haar ver­ant­wo­ordelijkheid nemen. Verder dan dat moet het zek­er niet gaan, naast miss­chien een grap­je hier of daar.

Na zoveel toeters en bellen, is dat nu echt hét dossier aan de UGent dat zoveel media-aan­dacht zou moeten geni­eten?

Dat Maarten Boudry nu net voor haar ontslag pleit, moet ook zek­er niet ver­bazen. Hij is al langer een strenge criti­cus van de rec­tor, en is zek­er niet vreemd van con­tro­verse opzoeken. Maar moeten we dan de vra­gen en fram­ing van deze crit­i­ci, kri­tiek­loos overne­men?

Er zijn zek­er tal­rijke debat­ten aan de UGent die van belang zijn. Ik zie echter, op dit moment, het nut niet in om te veel tijd te steken in dit bizarre voor­val. Laat ons miss­chien eerder focussen op andere issues van groot belang: de flinke besparin­gen op hoger onder­wi­js die de arm­ste stu­den­ten tre­ft, de nog bestaande ban­den met Israël of de nor­mal­isatie van grensover­schri­j­dend gedrag in ons hoger onder­wi­js. Dat vereist echter wel dat we onze focus ver­schuiv­en van gênante momenten van indi­viduen naar  grotere struc­turen.