UGent verkend: UGent Global Campus

Gent- euhm Koreastudent

Nadat je aankomt op de luchthaven ont­moet je de ver­ant­wo­ordelijke voor de inter­na­tionale uitwissel­ing. Je kan haar con­tac­teren voor een­der welke vraag die je hebt. Na een taxir­it met een adem­ben­e­mend zicht over een brug die het vliegveld verbindt met de stad Incheon kom je toe op de cam­pus. 

Ikzelf kon echter niet naar de UGent Glob­al Cam­pus (UGC) gaan omdat de beschik­bare richtin­gen – Mol­e­c­u­laire Biotech­nolo­gie, Milieutech­nolo­gie en Food Tech­nol­o­gy – niet bin­nen mijn oplei­d­ing vallen. Voor dit artikel heb ik beroep gedaan op mijn ex-sit­u­a­tion­ship die een semes­ter lang Mol­e­c­u­laire Biotech­nolo­gie heeft gevol­gd aan de UGC.

Als je eerst toekomt op de cam­pus lijkt het op een enorm dool­hof. Het gelijkvlo­ers is een gigan­tis­che park­ing. De rest van het gebouw staat op een plat­form boven de park­ing zelf. Na een paar dagen en een rondlei­d­ing door een van de medestu­den­ten (en in het geval van mijn infor­mant, je klascrush) vind je hier al snel je weg.

De lessen zelf waren heel aan­ge­naam. De UGC werkt met een mod­ulesys­teem, dus je moest maar focussen op één vak tegelijk en na het exa­m­en was je er ook hele­maal klaar mee. Na een exa­m­en heb je meestal een week­end vrij om een grote uit­stap buiten Incheon te plan­nen. De nieuwe leer­stof die je ziet, sluit mooi aan op de vakken in Bel­gië.

De fac­ul­teitsmedew­erk­ers zijn alle­maal geweldig. De prof­fen zijn zeer toe­ganke­lijk, de ver­ant­wo­ordelijken voor de uitwissel­ing bieden enorm veel onder­s­te­un­ing. Aan de labo-assis­ten­ten kan je alles vra­gen en zelfs bon­den over je favori­ete K‑popgroep. Verder is er ook een bud­dypro­gram­ma waar je snel mensen leert ken­nen en alle­maal toffe activiteit­en bin­nen en buiten Incheon kan doen.

Het lijkt wel alsof je monop­o­liegeld uit­geeft

Leven in Korea

Alles in Korea is hier enorm goed­koop. Je kan hier in een deftig restau­rant een gigan­tis­che por­tie eten kri­j­gen voor een slordi­ge 18.000 won, zo’n 11 euro. Je moet wel op tijd zijn als je ’s avonds uit eten wil gaan want de meeste restau­rants sluiten rond 21u, vaak weigeren ze zelfs nieuwe klanten vanaf 20u. 

In tegen­stelling tot de restau­rants, zijn de winkels wel lang open. Som­mige kled­ing­winkels sluiten na mid­der­nacht en de goed­kope con­ve­nience stores zijn hier 24/7 open, dat is wat beter dan de nachtwinkels in Bel­gië.

De lage pri­jzen zijn ook gevaar­lijk. Door het con­sumen­tisme word je con­stant aange­moedigd om geld uit te geven. Al die kleine trans­ac­ties stape­len snel op tot enkele hon­der­den euro’s per week. Goed­koop eten en kledij zijn wel leuk, maar zorg dat je een goed zicht hebt op wat je alle­maal uit­geeft. De Kore­aanse won is zeer zwak, het lijkt wel alsof je monop­o­liegeld uit­geeft. Ik heb mezelf meerdere keren moeten afvra­gen: “maak ik gebruik van de zwakke won, of maakt de zwakke won gebruik van mij?”