Women’s Strike

Vrouwen aan de strike

Vorig jaar viel de strike mid­denin de verkiez­ingsstri­jd voor het rec­torschap. Toen werd er een aan­tal eisen op tafel gelegd, en intussen is er wel wat veran­derd: het nieuwe rec­tor­duo werd verkozen met een cam­pagne die focuste op inclu­siviteit en par­tic­i­patie. De actie van dit jaar had een posi­tieve onder­toon. “Wij ste­unen die waar­den uit de cam­pagne, maar nu moeten we er ook effec­tief werk van mak­en”, klinkt het bij dr. Julie Car­li­er, mede­or­gan­isator van de strike. “Vorig jaar waren de eisen vrij alge­meen, dus nu stellen we een aan­tal con­crete acties voor. We willen naar een meer diverse, inclusieve uni­ver­siteit gaan.” Zo ijv­eren ze bijvoor­beeld voor een quo­tum om er voor te zor­gen dat er op ter­mi­jn een gen­dereven­wicht is in het pro­fes­sorenko­rps.

Julie Car­li­er

Ook andere prob­le­men bemoeil­ijken een goede werk­ing van zo’n korps: werk­druk, stress en de werk­cul­tu­ur in het alge­meen mak­en het erg moeil­ijk om werk- en privéleven goed te com­bineren. “Daarom vra­gen wij om een her­vorm­ing van het financier­ingsmod­el; samen met andere Vlaamse uni­ver­siteit­en, maar ook aan onze eigen uni­ver­siteit, om de doel­stellin­gen aan onze eigen instelling aan te passen.” Vorig jaar was de actie min­der gericht op stu­den­ten en meer op de werkne­mers van de uni­ver­siteit. “Dit jaar waren de stu­den­ten heel betrokken en gemo­tiveerd om deel te nemen aan de actie.”

15.27?

15.27 uur. Dat is het moment vanaf wan­neer vrouwen gemid­deld niet meer betaald wor­den op een werkdag, en is dan ook het tijd­stip waarop de strike begon. “Dit stelt de algemene loon­kloof in Bel­gië voor, tussen wat de gemid­delde man en de gemid­delde vrouw ver­di­ent”, zegt Car­li­er. “Als je uit­gaat van een werkdag van negen uur, met een uur mid­dag­pauze, dan kom je uit 7.36 uur werken, en vrouwen wor­den daar dan maar 5.27 uur van betaald.”

Bij de women’s strike is er ook een peti­tie die online ondertek­end kan wor­den. De actie hoopt daarmee de rec­tor, vicerec­tor en het bestu­ur onder druk te zetten om werk te mak­en van de eisen. “De eisen zijn soms heel con­creet, bijvoor­beeld het niet meer uitbest­e­den van de poet­s­di­enst aan externe firma’s. Die firma’s nemen het net iets min­der nauw met de voor­waar­den dan wan­neer die werkne­mers recht­streeks door de uni­ver­siteit zouden aangenomen wor­den”, vertelt Car­li­er. “Er zijn een aan­tal heel con­crete acties bij, waar­bij we graag antwo­ord van het bestu­ur zouden willen om te weten of zij daar effec­tief werk van willen mak­en.” Daar­naast wordt er ook nagedacht over andere acties. Zo lijkt een bewust­word­ingstrain­ing rond gen­der en diver­siteit voor alle vast­be­noemde per­son­eel­sle­den een goed idee.

Eva Brems

De strike vulde het plein voor het rec­toraat. Naast vrouwelijke werkne­mers en stu­den­ten van de UGent, zijn er ook heel wat man­nen komen opda­gen. Pro­fes­soren, onder andere Chia Long­man en Eva Brems, maar ook stu­den­ten riepen op om sek­sisme en andere sociale ongelijkheid tegen te gaan. Sterke vrouwen met sterke speech­es die iedereen aansprak­en voor min­der verdeeld­heid en meer gelijkheid.