Extreemrechtse remigratiebeweging strijkt neer Op de UGent

Achtergrond

Andrea Bal­larati is een Ital­i­aanse extreem­rechtse activist die momenteel in Ital­ië terecht­staat voor aanzetten tot haat en dis­crim­i­natie. Hij begon zijn activisme als lid van de jon­gerenor­gan­isatie van Fratel­li d’Italia, de extreem­rechtse par­tij van de Ital­i­aanse pre­mier Gior­gia Mel­oni. Tij­dens de coro­n­ape­ri­ode raak­te hij echter naar eigen zeggen gedesil­lu­sioneerd. Hij vond dat Mel­oni “de ide­alen van haar par­tij had ver­raden”: vol­gens Bal­larati was ze niet rechts genoeg meer nadat ze aan de macht kwam. Bal­larati richtte daarop zelf de iden­ti­taire organ­isatie Gio­vani Iden­ti­tari op; een jon­geren­be­weg­ing die zichzelf expli­ci­et omschri­jft als een “mil­i­tante, iden­ti­taire en tra­di­tion­al­is­tis­che gemeen­schap van witte, rechtse chris­te­nen”.

Maar zijn activisme reikt verder dan dat. Zo is hij een van de organ­isatoren van de Rem­i­gra­tion Sum­mit, een jaar­lijkse bijeenkomst waar­bij rad­i­caal-rechtse sprek­ers komen spreken over de noodza­ak van rem­i­gratie. Eerdere sprek­ers waren onder andere Dries Van­lan­gen­hove en Mar­tin Sell­ner. De Rem­i­gra­tion Sum­mit is naar eigen zeggen “gericht op het terugs­turen van ille­gale migranten en schadelijke legale migranten en op het druk zetten op de niet-geas­sim­i­leerde par­al­lelle gemeen­schap­pen om de natie cul­tureel te rehar­monis­eren”.

Lezing aan de UGent

De lez­ing van Bal­larati ging ongeveer van acht tot negen uur ‘s avonds door in cam­pus Tweek­erken. Ondanks fly­er­ac­ties van de NSV! bleef de opkomst echter beperkt: ter­wi­jl de poli­tie buiten mas­saal ter plekke was, gaf Bal­larati een lez­ing voor een pub­liek van enkele tien­tallen geïn­ter­esseer­den. 

De bijeenkomst vond plaats tegen de achter­grond van eerdere con­tro­verse rond de NSV! In sep­tem­ber werd de organ­isatie namelijk door de UGent geschorst naar aan­lei­d­ing van enkele bericht­en op sociale media die vol­gens de uni­ver­siteit indruisen tegen haar regels voor erk­ende stu­den­ten­v­erenigin­gen. Pas bij het begin van het acad­e­mie­jaar kreeg de NSV! haar erken­ning terug. Daar­naast had de stad Leu­ven een dag eerder de zaal­reser­vatie gean­nuleerd voor een andere NSV!-lezing, waarop Fil­ip Dewin­ter (kop­stuk van het Vlaams Belang, red.) zou spreken over “omvolk­ing”. Dit omdat de afge­spro­ken regels, zoals het niet mak­en van reclame voor dit event, niet nageleefd wer­den.

Hierop plande de NSV! een protes­tac­tie, maar verk­laarde dan op sociale media dat de betoging ver­bo­den werd omdat de poli­tie de bescherming niet zou kun­nen garan­deren. Ze verk­laren dat ze “in een anar­choti­ran­nie lev­en waarin de gron­drecht­en van brave burg­ers wor­den ontzegd”. De Leu­vense poli­tie ontkent nochtans dat er een betogingsver­bod zou zijn geweest. Waarschi­jn­lijk was dit bericht dus eerder een soort reclames­tunt van de NSV!, die beweert dat een “alliantie tussen ont­worteld links gespuis en islami­tis­che allochto­nen” hen sabo­teert; de stu­den­ten­v­erenig­ing noemt  dit “omvolk­ing­ster­reur die zich tegen de gewone burg­er keert”.

Inhoud van de lezing 

“Our civil­i­sa­tion is dis­ap­pear­ing”, stelde Bal­larati tij­dens zijn lez­ing, ver­wi­jzend naar de omvolk­ings­the­o­rie. Daarom moeten activis­ten van over heel Europa vol­gens hem samen­werken om een geza­men­lijk eind­doel te bereiken: het ver­mi­j­den van “hor­rors beyond our com­pre­hen­sion”. Hij heeft het hier­bij over “vrij loslopende verkrachters” en migranten­stromen die als sprinkha­nen­zw­er­men alle Europese lan­den afgaan om onze sociale zek­er­heid te mis­bruiken. Rem­i­gratie vin­dt hij dus niet rad­i­caal, maar gewoon gezond ver­stand. 

Op de poli­tiek zelf moet je hier vol­gens Bal­larati niet op reke­nen: zij lev­en vol­gens hem geï­soleerd van de wereld en weten niet wat er onder “het volk” speelt. Het zou dus dus aan hem en zijn mede-activis­ten zijn om als een voorhoede “het raam van Over­ton verder open te duwen” en de depor­tatie van niet-Euro­pea­nen op de poli­tieke agen­da te zetten.

Dit zouden ze op een vrij prag­ma­tis­che wijze doen. Bal­larati vin­dt dat extreem­rechtse activis­ten moeten samen­werken met de reg­uliere poli­tiek, zelfs als ze het niet volledig met hen eens zijn. Daarom pleit hij voor een poli­tieke lob­by, omdat dat de enige manier zou zijn om iets te bereiken bin­nen het huidi­ge sys­teem. Ook de Europese Unie kan een belan­grijke rol spe­len voor de rem­i­gratiebe­weg­ing. Bal­larati sug­gereerde namelijk dat die op ter­mi­jn ingezet kan wor­den om “het opne­men van immi­granten te kost­baar te mak­en”; bijvoor­beeld door inter­ven­ties en sanc­ties in te voeren tegen EU-lan­den die niet meew­erken aan het rem­i­gratiebeleid. 

Nog belan­grijk­er echter, zegt hij, is om eerst een gemeen­schaps­gevoel te creëren onder extreem­rechts om zo het activisme te bevorderen. Nu is daar het ide­ale moment voor, stelt Bal­larati: door Covid wer­den de sociale relaties van veel jonge mensen aange­tast en hun gemeen­schaps­gevoel onder­mi­jnd. Extreem­rechts kan ze dit teruggeven, vol­gens hem. Gekop­peld met zijn uit­sprak­en over “het verdedi­gen van de beschav­ing”, lijkt Bal­larati extreem­rechts doorheen de lez­ing voor te stellen als niet slechts een poli­tieke beweg­ing, maar vooral als gemeen­schap die jon­geren ver­bon­den­heid, iden­titeit en zingev­ing kan bieden. 

Maar het belang van gemeen­schap gaat verder voor Bal­larati. Rem­i­gratie is dan wel zijn pri­or­iteit, maar eens “de beschav­ing gered is”, moet extreem­rechts zich vol­gens hem richt­en op de (nationale) gemeen­schap. Die moet dan “etnisch, cul­tureel, lin­guïstisch en ook poli­tiek homogeen zijn”. Vooral dat laat­ste doet denken aan de Gle­ich­schal­tung (gelijkscha­kel­ing), waarmee de nazi’s tussen 1933 en 1935 het pub­lieke lev­en in Duit­s­land gelijkschakelden en poli­tieke opposi­tie de kop indruk­ten. Hoewel hij zich hier verder niet over uit­sprak, roept deze uit­spraak toch twi­jfels op over de rol van democ­ra­tie en ander­s­denk­enden bin­nen zijn visie op de samen­lev­ing. 

Het spreekt vanzelf dat Bal­larati en zijn extreem­rechtse activis­ten vaak kri­tiek en tegen­werk­ing kri­j­gen. Zo zegt de Ital­i­aan in het verleden te zijn aangevallen door “gemaskerde leden van Antifa” en zet hij uni­ver­siteit­en weg als door links geïn­fil­treerde bas­tions. Het onder­zoek dat de Ital­i­aanse over­heid naar hem voert, vin­dt Andrea Bal­larati dan weer laster­lijk en geheel onterecht. “Het zal alle­maal ner­gens toe bij­dra­gen: onze stri­jd is een stri­jd voor over­lev­ing”. Een stri­jd waar Bal­larati hoopvol over is: “Wij zullen win­nen, want we zijn samen en wij vecht­en niet voor onszelf, maar voor onze kinderen.”