Manar Kharrazi, co-ondervoorzitter van Comac Gent, steunt de algemene staking van maandag 31 maart. Ze legt uit waarom.
Op 31 maart leggen de mensen die elke dag onze samenleving doen draaien het land plat met een algemene staking. Ze hebben daar goede redenen voor en daarom steun ik hen. Tegelijk hebben stakingen wel altijd impact op studenten die naar hun campus moeten. Daar zou je universiteit of hogeschool rekening mee moeten houden, want, hear me out: deze stakingen zijn ook in het belang van studenten.
De grootste impact voor studenten zijn de treinstakingen. De spoorwegarbeiders staken niet voor hun plezier: elke dag kost hen loon. Zonder stakingen zijn de treinen elke dag te laat − als ze niet geschrapt worden − door een tekort aan personeel, slecht management en verouderde infrastructuur. Toch wil de Arizona-regering 675 miljoen euro besparen op de NMBS, de tickets nóg duurder maken, en de pensioenleeftijd met 12 jaar verhogen.
En nee, op pensioen gaan aan 55 jaar is bij de NMBS zo goed als onbestaande. In 2023 konden slechts zeven (!) werknemers op 55 op pensioen, één van hen is al dood. Spoorwegarbeiders slepen zich 42 jaar lang door ploegendiensten, nachtwerk en weekends, om rond hun 62e met een gebroken gezondheid te stoppen. Ondertussen blokkeert Arizona de lonen en wil ze premies afpakken voor nacht- en zondagwerk en feestdagen. Waarom zou iemand nog bij de NMBS willen werken? Vind je stakingen nu al erg? Wacht maar tot er straks geen personeel meer is en er géén treinen meer rijden.
Alsof werknemers Oempa Loempa’s zijn die moeten zwijgen en werken
Arizona wil massaal besparen op de pensioenen, gezondheidszorg, lonen, klimaat … Nog steeds is er geen echte rijkentaks en maken een paar multinationals recordwinsten. Met ons geld willen ze peperdure F-35-vliegtuigen kopen die we enkel kunnen gebruiken met goedkeuring van de VS. Welke minister beslist wat we doen met die vliegtuigen? Theo Francken, een van de grootste Israël-fans van het land.
Ondertussen wijst Arizona vluchtelingen, migranten, werkzoekenden en langdurig zieken aan als het probleem om ons af te leiden van haar asociaal beleid. De mensen die zich verzetten tegen haar maatschappijvisie wil de regering criminaliseren met protestverboden. De vakbond wil ze monddood maken door hen aansprakelijk te maken voor ‘economische schade’: de meerwaarde die werknemers niet produceren op een stakingsdag. Alsof werknemers Oempa Loempa’s zijn die moeten zwijgen en werken.
Ik steun deze historische algemene stakingsdag. Niet omdat stakingen leuk zijn, maar omdat ze het laatste drukkingsmiddel zijn van de werkende klasse. Het is kut als de treinen niet rijden en de studentenresto’s sluiten, maar het toont ook dat onze samenleving stilstaat zonder werkende mensen. Uit solidariteit bezoek ik samen met tientallen studenten stakingspiketten van de grote Gentse fabrieken en het piket van het UGent-personeel.
Reactie toevoegen